เฮ่อ... 24-18=6

เฮ่อ... ทำไงให้เด็กลงซัก 6 ปี จะกลับไปใส่ชุดม.ปลาย เดินกะน้องมาริโอ้ มะช่าย...อยากเอ็นท์ใหม่น่ะ รู้สึกว่าเลือกเรียนผิดชีวิตเปลี่ยนเหลือเกิน เซ็งวุ๊ย เอ่อ...จริงๆ ก็ อยากทำทั้งคู่แหละ

อยู่ๆ ก็อยากใช้ชีวิตสุนทรีย์
รู้มาว่าจะมีคอนเสิร์ต Pletnev Returns Mikhail Pletnev conducting The Bangkok Symphony Orchestra อยากฟัง Rhapsody in Blue เพลงเดียวได้ป่ะ 800 แน่ะ หรือจะเอาตังค์ไปดูบัลเลต์ MARIINSKY ดีหว่า 300 เอง เอ๊ะ...หรือดูบัลลังฆ์เมฆดี 500 ตัดสินใจยากจัง

• กลัวครูฝ่ายปกครอง ไม่รู้กลัวทำไม แต่กลัวไว้ก่อน หลังจากนั้นเราจะรู้สึกชิน และเป็นเพื่อนเล่นกันไปในที่สุด
• เราสามารถแบ่งพี่ผู้ชายม. ปลายเป็น 2 ประเภท  คือพวกเทพบุตร ไอดอลประจำโรงเรียน กะพวกปากเน่าเสีย
• ตกเป็นเบี้ยล่างในงานกีฬาสี
• ใช้ปากกาลูกลื่นแทนหมึกซึม ต้องหาซื้อแบบที่หัวแหลมเล็กที่สุด รุ่นที่นิมยมสุดๆ คือแลนเซอร์สไปรัล 0.5 มม. ส่วนใหญ่จะเอาฝามาดีดเล่น
• ลอกการบ้านเพื่อน ลอกคีย์ และลอกสมุดจดงานเพื่เพื่อนเป็นเล่มๆ ตอนโดนเรียกตรวจปลายเทอม
• การ์ตูนโป๊...ใต้โต๊ะ นึกรึว่าชั้นไม่รู้ว่าพวกแกอ่านอะไรกัน ส่วนชั้น...การ์ตูนตาหวานและนิยายของทมยันตี

• มีกระเป๋า ก็ต้องจาคอบเท่านั้น หนีบให้แบนสนิท ตกกลางคืนเอามานอนทับด้วย เอาไว้โชว์ ลายพร้อมไปด้วยสติกเกอร์ประจำแกงค์ ห้อยตุ้งติ้งกระพรวนกุ๊งกิ๊ง
• ส่วนหนังสือที่ใช้เรียนเอาออกมาถือ หนังสือเล่มไหนที่ใหญ่ๆ จะถูกทึ้งเป็นบทๆ ไม่ก็ทีละครึ่งเทอม และเข้าปกใหม่เองเป็นรูปดารา
• เสื้อนักเรียน พอลับสายตาครูต้องปล่อยชาย กระโปรงเอาให้เหนือเข่านิดนึง ไม่ก็ยาวถึงตาตุ่มไปเลย ไม่มีคำว่าพอดี
• เสื้อพละต้องสั่งตัดเข้ารูป กางเกงวอร์มขาบาน
• รุ่นนั้นรองเท้านักเรียนผู้หญิงต้องพีเอสจูเนียร์ ใช้คัตเตอร์แกะเป็นชื่อที่ส้นด้วย เลียนแบบโฆษณาอะไรซักอย่าง

• เข้าห้องสมุด ไม่ได้ขยันอะไร ไม่ได้อ่านหนังสือ ส่วนใหญ่ไม่ไปหาที่นอนเหยียดยาวๆ แถมมีแอร์ ก็ไปเล่นพนันกันทายว่าจะเปิดหนังสือได้หน้าคู่หรือหน้าคี่ ตาละบาท เล่นกันเป็นล่ำเป็นสันทีเดียว
• ขั้นแอ๊ดวานซ์หน่อย เคยมีคนเอาอุปกรณ์เล่นไฮโลมาโรงเรียนด้วย แต่ไม่ทันไปมุงดูซักที โดยจารย์ปกครองจับไปซะก่อน
• พวกผู้หญิงอาจจะเข้าห้องน้ำไปให้เพื่อนซอยผมให้...ขณะที่พวกผู้ชายคงไปเตะบอลเล่นบาสให้ตัวเน่าๆ
• พวกผู้หญิงนั่งดูลายมือ ไพ่ยิปซี...พวกผู้ชายนั่งจับกลุ่มนินทาผู้หญิง
• วันไหนอารมณ์ดีก็สมัครสมานจุดประทัดระเบิดล็อคเกอร์กันเล่นๆ
• การละเล่นปัญญาอ่อนที่สารพัดจะคิดขึ้นมาได้ เช่น ไล่จับ มอญซ่อนผ้า หมากเก็บ หมากฝน ดีดปิงปอง...โดนดีดกันน่องลายกลับบ้านสนุกสนานกันจริง ปิงปองขาดแคลนก็ใช้ลูกแก้ว เป่ากบ อูโน่ โกะ เตย ดีดฝาปากกา ดีดหลอดกาแฟ ปีนต้นตะลิงปลิง...และอื่นๆ
• บางคนก็ขนกีตาร์มาโรงเรียนร้องเพลงแหกปากรบกวนเด็กม. อื่นที่ยังเรียนไม่เสร็จเป็นการไซโคยามให้เปิดประตู ปล่อยพวกตรูออกไปซะดีๆ
• นั่งจีบกันที่สวนหย่อม ก่อนจบม. ปลาย ตกลงเป็นแฟนกันก็ตอนม. 6 เทอม 2 นี่แหละ...ว่างดีนัก ในขณะที่เพื่อนจีบกันก็มีบางคนตั้งตนเป็นศิราณีรับปรึกษาปัญหาหัวใจ เป็นอาการของพวกที่ไม่มีใครมาจีบแต่ไม่อยากเสียฟอร์ม แหะๆ...
• บ้างก็ชวนกันไปหาข้าวกินที่โรงอาหารแม้ว่าจะไม่หิว ช่วงนี้จะเป็นช่วงที่หลายคนอ้วนที่สุดในชีวิตมัธยมก็ไม่น่าแปลก

และอื่นๆ อีกมากมาย ที่คิดถึงทีไรก็...นะ ใครที่ผ่านชีวิตช่วงนี้มาแล้วคงต้องเจออะไรตามนี้บ้างไม่มากก็น้อย ใครที่ยังไม่ผ่านก็ทำให้มันดีๆ นะคะ มันจะเป็นความทรงจำที่ดีไปตลอดชีวิตเลย

ปรึกษาแหววแล้ว แบบนี้เรียกได้ว่าหล่อขั้นเทพ และจะหล่อขึ้นอีกล้านพันเท่าทวีคูณถ้าได้ดู Grey's Anatomy มองมาทางหน้าจอแต่ละทีแทบจะหยุดหายใจ ตาชวนฝันซะละเกิน แอร๊ยยยยยส์ นึกถึงประโยคที่นางเอกพ่นไฟใส่ที่ว่า Don't look at me like this...like you see me naked ทุกที เซ็กซี่จริงๆ ~

อันดับ 9 ก็มาจากเรื่อง Grey's Anatomy อีกเหมือนกัน ซีรีย์อะไรเนี่ยะ ดีจัง รวมหนุ่มเซ็กที่ประจำปีไว้ถึง 2 คน อะฮุๆ...

แต่นะพ่อสกอล์ฟิลส์หลุดโผไปได้ไงหว่า ไม่น่าเลยๆ สงสัยเรตติ้ง Prisonbreak ตกต่ำลงซะแล้ว เอ...มานั่งนึกๆ ดูอีกที น่าจะเป็นการรวมกรุ๊ปผู้ชายแต่ละประเภทมากกว่า ประเภทตาสวยนำโดย Dr. McDreamy ...เลยปล่อยให้สกอลฟิลส์กะพี่จู้ด ลอว์ หลุดโผไปซะได้

ป๋าเดฟฟ์นี่ก็เป็นของตาย ติดแน่ๆ ไม่น่าปลกใจ แบรดพิทก็ยังโอเค ทอมครูสกะจอร์จคลูนี่ย์หลุดโผไปแล้ว...สงสัยอายุเกิน

 ปล... เมื่อกี้มีคนแอ๊ดเอ็มมาคุยด้วย น้าเน็ก จริงอ่ะ...เข้าใจเล่นนะคะ น้าเค้าฝากบอกว่าอย่าลืมดูรายการเค้าด้วย จัดพื้นที่โฆษณาให้ละกัน ^^
(ไม่ค่อยเชื่อใจใครในโลกไซเบอร์เท่าไหร่ อย่าให้จับได้ว่าใครแกล้งตรูนะเฟ่ย แม่เอาตาย...แน่ๆ)

1. ธรรมชาติดั้งเดิมของจิตใจคนนั้นมีความสงบ สะอาด และสว่าง เป็นพื้นฐานอยู่แล้ว เพียงแต่มีอารมณ์บางอย่าง เช่น ความเกลียดมาบดบังไม่ให้ลักษณะพื้นฐานที่ดีงามได้ปรากฏออกมา เหมือนเมฆที่บังดวงอาทิตย์ พอลมพัด ให้เมฆจางหาย ดวงอาทิตย์ก็ฉายแสงได้เต็มที่
2. ความเกลียดเป็นสิ่งที่เกิดชั่วคราว เพราะ ต้องอาศัยปัจจัยต่าง ๆ มาหล่อเลี้ยง เช่น ต้องการการปรุงแต่ง การสร้างอารมณ์ให้ได้ที่ ต้องมีเวลาในการคิด (แสดงว่าขณะนั้นต้องว่างพอสมควร) ถ้าปัจจัยเหล่านี้ไม่พร้อม ความเกลียดก็ไม่เกิด
3. ความเกลียดกับคนที่เราเกลียดไม่เหมือนกัน ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน โดยทั่วไปคนมักจะคิดว่าตัวเองทุกข์เพราะคนที่เราเกลียด แต่ความจริงสิ่งที่ทำให้ทุกข์คือ ความเกลียด ไม่ใช่ตัวคน ดังนั้น การที่จะกำจัดคน หรือโต้ตอบรุนแรงเป็นการทำเพื่อให้สะใจ แต่ไม่สามารถทำให้ความเกลียดหมดไปได้ (อีกสักพักก็เกลียดอีก)
4. คนเราที่มีความรู้สึกเกลียดนั้น จริง ๆ แล้วก็ไม่ต้องการที่จะเกลียด (เพราะรู้อยู่แก่ใจว่ามีความทุกข์มาก) เพียงแต่ในชีวิตที่ผ่านมาอาจจะคุ้นเคย การใช้วิธีการโต้ตอบด้วยความเกลียด โดยไม่เคยจัดการด้วยวิธีอื่น ๆ
5. ยิ่งเกลียดมากเท่าไรยิ่งต้องการความรักมากเท่านั้น เหมือนทะเลทราย ยิ่งแห้งมากแสดงว่าน้ำยิ่งน้อย บางครั้งเราจะเกลียดเฉพาะคนที่เราแคร์ แคร์มากก็คาดหวังมากว่าเขาน่าจะดีกับเรา รักเรา ยอมรับเรา ถ้าผิดหวังก็จะโกรธมาก เกลียดมาก เสียความเชื่อมั่นในคุณค่าของตัวเอง รักและเมตตาตัวเองไม่ลงถ้าคนอื่นไม่ยอมรับก่อน

1. ให้ยอมรับกับตัวเองอย่างซื่อสัตย์ว่า ตัวเราก็เกลียดเป็นกับ เขาเหมือนกัน ไม่ต้องละอายใจ ไม่ต้องโทษใคร เพียงแต่แทนที่จะคอยคิดจัดการกับคนอื่น เปลี่ยนคนอื่น โต้ตอบคนอื่น ก็ให้เอาพลังนั้นกลับมาดูแลจิตใจ ดูแลความเกลียดในใจของตัวเอง โดยไม่ต้องรอให้คนอื่นเปลี่ยนแปลงก่อน
2. ลดความคาดหวังในตัวคนอื่นหรือสิ่งอื่นลงบ้าง เช่น ถ้าต้องการให้คนอื่นพูดดี ๆ ก่อน แสดงความรักก่อน หยุดพฤติกรรมที่แย่ ๆ ก่อน หรือต้องการให้โลกนี้สงบสุขและยุติธรรม ก็ให้ยอมรับสิ่งต่าง ๆ อย่างที่มันเป็นก่อน
3. เริ่มต้นให้ความรักและความเมตตาต่อตัวของคุณเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่มีความรู้สึกเกลียด เหมือนกับโรคติดต่อนะครับ ขึ้นอยู่กับว่าตัวเราจะสร้างภูมิคุ้มกันจิตใจตัวเราได้มากแค่ไหน ถ้ารักและเมตตาตัวเองได้ เมื่อนั้นในใจก็จะไม่มีที่ว่างให้กับความเกลียด
4. การรู้สึกเกลียดกับการแสดงความเกลียดไม่เหมือนกัน เราสามารถที่จะรับรู้ความรู้สึกเกลียดได้ โดยเลือกโต้ตอบหรือไม่โต้ตอบให้เหมาะสมกับสถานการณ์ เพื่อให้เป็นประโยชน์กับตัวเรามากที่สุด เราสามารถที่จะปกป้องตัวเราได้ แต่ควรจะปกป้องตัวเองอย่างมีสติรู้ตัว ไม่ใช่ปกป้องตัวเองด้วยความเกลียด

ถ้าใช้ทุกวิธีแล้วยังไม่สามารถแก้ไขได้ ก็อาจจะต้องใช้มืออาชีพช่วยเหลือนะครับ

สรุปก็คือความเกลียดเป็นความรู้สึกธรรมชาติอย่างนึงของมนุษย์สวยๆ อย่างเรา ความเกลียดเป็นนามธรรมแล้วเรามักเอาเชื่อมโยงกะคนที่มันเป็นรูปธรรมตามนิสัยเรา (เค้าบอกกันมาว่าปกติคนเราชอบเชื่อมโยงนามธรรมกับรูปธรรม ซึ่งบางทีก็ไม่ค่อยถูกนักเช่น ความดีกะคนหล่อ แต่บางคนก็หล่อเลว บางคนก็ไม่หล่อแถมเลว) แต่สิ่งที่ทำให้เราไม่สบายใจคือความเกลียดไม่ใช่คน และเราก็ไม่ได้อยากเกลียดใคร โคตรจริงอ่ะ แล้วก็นะ ยิ่งเกลียดมาก ยิ่งต้องการความรักมาก แอร๊ยยยยส์ ตรงใจแต่ไม่กล้าบอก อะหุอะหุ เขินจัง ให้แก้โดยรักตัวเองให้มากๆ ยอมรับโลกให้เยอะๆ อะเค จบข่าว เข้าใจถ่องแท้ทุกประการ

ช่วงนี้ศึกษาจิตวิทยาพัฒนาตัวเองอยู่หลายเรื่อง นำมาปฏิบัติแล้วได้ผลดี แปลกเนอะ อะไรที่ไม่เคยทำได้ก็ทำได้ แถมได้ความคิดใหม่มาว่ากว่าจะจบป.เอกได้คงต้องมีลูกบ้าประมาณนึง วันนี้เริ่มทำ self check โดนการนั่งคุยกะป๊าแบบเทพๆ ได้ ใครมานั่งฟังคงหามส่งโรงพยาบาลทั้งพ่อลูก กร๊ากกกก เพราะหัวข้อที่เกี่ยวข้องล้วนแต่เกี่ยวกับสภาพของจิต การเข้าสมาธิ การเกิด Lucid dreaming และการควบคุมความฝัน จนไปถึงเรื่องกสิณ อาเมน .... self check แล้ว สรุปเอาเองว่ายังไม่บ้าค่ะ มีสติครบถ้วนทุกประการ ^^

ปล. หาคนคุยเรื่องจิตๆ ด้วยอยู่ ไม่รู้ว่าใครคุยด้วยได้ไม่ได้ เด๋วมาหาว่าเราบ้าซะงั้น อะหุอะหุ