แวะมาแปะรูป คนอารั๊ยบ้าบอ ยังกะหลุดมาจากภาพเขียน ขาวใสไร้สาระ น่ารักได้อีก

ตอนนี้ติดกระทู้พันทิปอีกเรื่อง เป็นซีรีย์ไตรภาค อ่านเอามันส์

 

ตอนแรกอ่านๆ ก็ว่าผู้ชายก็ห่วยๆ ไปตามประสา เข้าใจหัวอกลูกผู้หญิงด้วยกัน กระซิกๆ

แต่อ่านไปอ่านมาคุณผู้หญิงก็ช่างป่วยจิต วีนแตก เกรียนดีแท้ ชักเห็นใจฝ่ายชาย =..=" 

 

พี่น้องคะ เลิกสิคะ เลิก ตัดใจแล้วมุ่งสู่นิพพานไปเลย โย่ว !

 

 

 

 

พี่ไก่กล่าวไว้ว่า...เวลาใครถามว่ามีแฟนหรือยัง  ให้ตอบว่ายัง หรือเค้าอยู่ไกล เพื่อเป็นการสร้างความหวังให้กับฝ่ายตรงข้าม

 

ร้ายจริงๆ

 

ไม่มีไรทำก็เอารูปตัวเองมาลงแก้บ้า สภาพเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว... ตอนนี้หน้าอืดขึ้นเป็นระยะๆ

คนเรามีความเป็นอัจฉริยะในตัวหลายด้าน สมองสองฝั่งใช้ในการเรียนรู้ทั้งศาสตร์และศิลป์ อารมณ์และเหตุผล เหมือนมีนางฟ้าสองคนในร่างเดียว อุกรี๊ดดดดด

---

 

ปรัชญาในการดำรงชีวิตตอนนี้ แต่ก่อนตอนนั่งอ่านเกี่ยวกะความอัจฉริยะของชาวยิวก็เฝ้าแต่ตามหาแรบไบดีๆ ซักคนไว้เป็นแม่แบบ เป็นไอดอล เป็นตัวอย่าง ในเรื่องที่เราสนใจ หาคนที่เราสามารถจะเลียนแบบไปในทางเดียวกันแล้วปรับความสามารถเราแบบก้าวกระโดดไปอย่างรวดเร็ว มันป็นทางลัดในการมีชีวิต พอถึงจุดนึงก็รู้ว่า แรบไบในบางเรื่องมันหายากกกกกกเว่ย

 

เหมือนคนที่เฝ้าเดินทางตามทางลัดตลอด เหมือนจะโดนบีบบังคับให้ออกถนนเส้นหลักเหมือนชาวบ้านคนอื่นเค้าไม่ได้ อย่างนี้แล้ว เรื่องที่เราหาแรบไบไม่ได้จะทำยังไง

 

ตอนนี้ขอแค่ tool ดีๆ ที่จะปลิ้นความสามารถในตัวออกมาให้ได้หมดก็น่าจะโอเคแล้ว อย่างการไปเรียนรู้เกี่ยวกับกราฟฟิคดีไซด์ เครืองมือเทพๆ อย่าง Illustrator นี่น่าจะพอเค้นปมศิลป์น้อยๆ ในหัวโตๆ ออกมาได้มั่ง โปรแกรม IE3D ช่วยวิเคราะห์สายอากาศได้รวดเร็ว ดังนั้น ในบางที บางเรื่องก็ต้องทำเองแบบงงๆ ไปก่อนจนกว่าจะเจอแรบไบนำทาง

 

ราวกะว่า ตอนนี้ต้องตัดทางลัดเองจนกว่าจะไปเจอทางลัดคนอื่น...น่ะ

---

ดวงของท่าน

 

เมื่อวานวันอาทิตย์ไปเรียนภาษาญี่ปุ่น ได้เป็นนักเรียนชั้น Beginner 2 แย๊ว อิอิ คะแนนตอนสอบคอร์สที่แล้วได้ตั้ง 90 กว่าเปอร์เซ็นต์ เก่งเนาะ ไม่อยากโม้วววว

ผิดโน่นนี่เล็กน้อย อย่างตัวฮิรากานะกะคาตาคานะเนี่ยะยังใช้ปนๆ กันอยู่เลย นึกไม่ค่อยออกว่าอันไหนเป็นอันไหน T^T เอาน่ะ คอร์สนี้จะเรียนไม่ให้ขาดซักกะคาบเดียว ได้คุณครูพี่เรย์สอนด้วย ได้ฝึกเยอะสะใจแน่นอน

 

วันนี้วันจันทร์ไปเรียน Illustrator มาแระ ยังชิวอยู่ได้เพราะเบสิคพอมี แอบเขินเด็กๆ รอบข้างนิดๆ แต่ก็ทำแบ๊วเนียนไปได้ -..-" ได้ยินเรื่องพ่อพี่ติ๊กที่ไปนั่งเรียนคีย์บอร์ดก็เด็กๆ แล้วน่ารักดี ตอนนี้ยังไม่แก่เท่าไหร่ อะไรเรียนได้ก็เรียนๆ ไปเหอะ

 

คอร์ส Php ที่ไปลงเรียนไว้ดันเลื่อนไปอีกสองอาทิตย์

 

แมธเนเซียมเดือนนี้สอนแต่ที่แจ้งวัฒนะ

 

ซิม Slot เสริม Patch ได้แล้ว ได้แบนด์วิธแคบพอๆ กะก่อนเสริม Patch แต่แมชชิ่งดีขึ้น คืนนี้ก็ลองร่างแบบ 4 เอลิเมนท์ไว้พลางๆ ค่อยมานั่งซิมอีกรอบพรุ่งนี้เช้า

 

แม่จะแบกซับเสรตกลับมาให้ ได้แล้วจะเอาเข้าไปทิ้งไว้ในภาค แล้วต้องส่งไฟล์ geometry ของ RO4350B กับ RTduriod แบบบางไปให้อาจารย์ (ส่งแบบง่ายๆ ไปลองกัดกรดดูก่อนนะ)

 

พยายามเขียนเปเปอร์ไปเกาหลี

 

แหววมากรุงเทพแล้ว แม่จะตามมา อยู่กันพร้อมหน้า

 

ใช้จ่ายคล่องมือมาก มือรั่วเก็บตังค์ไม่อยู่ เอาไปจ่ายให้กิจกรรมทั้งหลายในชีวิตหมดแล้ว มีแนวโน้มว่าจะซื้อกระเป๋าเปียโนดาเมะมาอีกสองใบ ให้แหววใบนึง ใช้เองอีกใบ

 

มันไม่เป็นเรื่อง อย่าไปรู้มันเลย...

 

แอบเหนื่อยนิสนุง วันนี้สอนเด็กๆ ปาไปเจ็ดชั่วโมง เจอน้องออมมาร้องไห้คิดถึงคุณแม่ใส่ทำใจแป้วไปเกือบนาที พาไปเดินเล่น เอาโดมิโน่มาช่วย ระบายสี น้องออมก็ยังคงร้องไห้คิดถึงคุณแม่... พอคุณแม่มารับปุ๊บ วิ่งไปกอดงื้ดๆ ลืมคุณครูไปเลย...

 

เหนื่อยที่สุด จิตหลุดไปตั้งแต่เลิกงาน ทานข้าว กลับบ้าน รุสึกเหมือนเป็นไข้ต่ำๆ

 

ตอนนี้ตีสองครึ่งยังคงนั่งซิมงานกะหาเพื่อนเมาท์เอ็ม

 

ได้เพลงชวนเธอมานอน (นับดาว) ของเจ๊คิ้มมาฟัง เฮ้อ...อยากไปทะเล อยากไปจัง พอตังค์มี เวลาก็หมด เออ...ชีวิต

อ่า...วันนี้ตื่นเช้ามาดูทีวีกะเล่นเน็ต ดูสี่สาวโฟว์เฮลลี่ แล้วก็ออกไปซื้อข้าวปากซอยมากิน ได้ความรู้ใหม่มาว่าร้านข้าวหน้าเป็ดขายข้าวราดกระเพราไก่ด้วย สั่งไข่ดาวเพิ่มก็ได้ด้วยมีกระทะเล็กๆ พร้อมทำเสิร์ฟในทันที แล้วก็สั่งต้มดอกไม้จีนจากร้านข้างๆ มาทาน ป๊าชมว่าอร่อยดี

 

ทานเสร็จก็นั่งทำงานซิมสายอากาศอย่างซึมๆ ซักพัก งานนี้คงตั้งหลักกันใหม่หลังจากโดนเทศน์มหาชาติจากซุปไป 1 กระบวน ก็ข้าเจ้าเล่นทิ้งงานหายหัวไปลั๊นลาอยู่หลายเดือนเลย สมควรตายจริงๆ แหะๆ โดนด่าซักทีก็สะใจดีไม่น้อย เอาวะ 15 เมษานี้กะว่าจะส่ง Conference paper ซักฉบับไปเที่ยวเกาหลีตอนตุลาปลายปี (http://2008.iccas.org/data/ICCAS2008.pdf) ซิมงานไปฟังลุลาไป สบายรมณ์

 

บ่ายสองสี่สิบห้าออกไปแมธเนเซียมวัชรพล แวะซื้อหนมปังทาแยมกะนมช็อคโกแลต มีหนมติดมือไปสอนทุกครั้งจนโดนแซวแระว่ารับทานอาหารวันละกี่มื้อกันล่ะแม่คุณ ช่วยไม่ได้ช่วงนี้สุขภาพจิตกลับมาดี ก็ Enjoy eating ชดเชยช่วงที่กินไม่ได้นอนไม่หลับไปตามธรรมดา สอนเสร็จดันฝนตก ติดฝนอยู่พักนึง รอฝนซาก็โบกได้รถเมล์กลับบ้าน โชคดีนะเนี่ยะ ทุกทีได้รถตู้

 

วันนี้ก็ดันทะลึ่งลงก่อนถึงป้ายนึง เลยต้องเดินอีกป้าย อื้ม...ไม่เคยเดินด้วยแหละ ทะลุสลัม ข้ามคลองซักสิ่ง ฝนตกแหมะๆ ฟ้าครึ้มๆ ชิวชะมัด ข้ามไปได้เจอมอร์ไซด์มาทักพอดี เลยตบมาส่งบ้านซะเลย

 

หมดแรงว่ะ หัวเต้นตุบๆ เลย ป๊าก็ไม่อยู่แต่เปิดแอร์ลืมไว้

 

เดียร์อาสาไปหาหอใหม่ที่ลาดกระบังให้ เห็นว่าถูกและดี หาเมทให้ด้วยดิ จะดีไม่น้อย...

อัลบั้ม Urban lullaby เป็นเพลงงงๆ ปนๆ ระหว่างป๊อบ แจ๊ส บอสซาโนว่า สวิง

เรียกแนวเพลงไม่ถูก แต่ที่ถูกแน่ๆ ถูกใจ กร๊ากๆๆๆ

 

ผลงานโปรดิวซ์ของโตน โซฟา ป่าวหว่า (มั่วเอา)

 

ได้ฟังเพลงโปรโมตครั้งแรก เวลาจะช่วยอะไร

เสียงคุณลุลายังคงตะแง๊วๆๆ เหมือนเดิม

 

ขอบอก แต่ก่อนเกลียด 2 become 1 มากๆ

ฟังเสียงเล็กๆ แหลมๆ แล้วปวดประสาท

 

แต่อัลบั้มนี้ฟังไปฟังมา คลั่งง่ะ งุงิ งุงิ น่าร๊ากกกกค่อด

 

เพลงตุ๊กตาหน้ารถก็น่ารัก ได้ฟังพี่โตนวงโซฟาร้องไกด์เป็นเดโม่ในมายสเปซแล้ว เลือดไหลออกทวารห้า จนต้องหาสอยมาฟังก่อนเลือดหมดตัว

 

เพลงทะเลสีดำ feat. กะต้าร์พาราด็อซ์ ทะเล๊ทะเล ฟังแล้วไอเกลือขึ้นเป็นฝ้าติดแว่นเลย ขนาดนั้นน่ะ ร้อยวันพันปีจะได้ยิน้าร์ร้องเพลงสบายๆ อย่างนี้ ชอบๆๆ

 

เพลงดาวเสาร์ ช่างคิด น่ารักพอยิ้มๆ

 

เพลงในวันที่เราต้องไกลห่าง จังหวะจะโจ๊ะๆ พอมีอาการโยกๆ ตอนรีดผ้าได้

 

นึกออกแระ อารมณ์กึ่งๆ นึกไปถึงอาร์มแชร์อัลบั้มแรก แต่ดนตรีเบาๆ พลิ้วๆ กว่า

 

เอาไปยี่สิบดาวกะสามส่วนสี่ เชียร์อย่างออกนอกหน้าบานๆ เลยเอ้า