個人檔案◄ LadyRing ►相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
|
2008/5/31 น้องโหน่งมะคืนหาไรทำแก้เซ็งด้วยการรีดผ้ากองยักษ์ งานเกลียดเลย ระหว่างนั้นก็ดูการประกวดมิสทิฟฟานีไปด้วย ผลว่า น้องโหน่ง คนขวาสุดในรูปชนะเลิศ ตามที่หลายคนเก็งไว้
โว๊ว...สวยจัง น่ารักสดใส จับมาถ่ายแบบ FHM ก็เชื่อน่ะว่าเป็นผู้หญิง
ลิสต์รายการชอปปิ้ง
- รองเท้าส้นเตี้ยใส่สบายมาก 1 คู่
- เป้โน้ตบุ๊ค
อืม...เดือนนี้เอาแค่นี้ก่อน =..="
2008/5/30 หนึ่งในประมาณสามหมื่นวันของชีวิตวันนี้มีเรื่องประหลาดๆ เกิดขึ้นอีกแระ เช้าตื่นมาเอาผ้าไปซักกะเครื่องหยอดเหรียญ เหลือแต่เครื่องเล็ก แต่ดันมีผ้าเยอะเลยแยกไปสองกองกองนึงซักเสร็จก็ถ่ายโอนลงตะกร้าแล้วเอาอีกกองซักต่อเครื่องเล็ก เสร็จก็ไปกวาดบ้าน ขัดห้องน้ำ ลงไปอีกทีผ้าที่ซักเสร็จอล้วในตะกร้าหายไป เอ๊ะ นิเราบ้าหรือเมางิ ผ้าหายไปไหน นั่งนึกนานมาก จนคนที่ซักเครื่องใหญ่เค้าเห็นเรามะงุมอยู่เลยรีบวิ่งมาขอโทษ บอกว่าเมื่อกี้เค้างงๆ เห็นตะกร้ามันสีคล้ายๆ กัน เลยเอาผ้าในตะกร้าลงไปซักในถังใหญ่รวมกะของเค้าไปแล้วง่ะ เดี๋ยวรอซักเสร็จแล้วมาช่วยกันแยกอีกที อืม...สงสัยจะเป็นบุพเพ 555+ เตรียมตัวมาดีนะเนี่ยะ แยกกกน.ออกมาหมดแระ งิงิ
วันนี้เสนอหัวข้อวิจัยป.โทไปแล้วสองหัวข้อ อันนึงเป็นเรื่อง Semantic Web อีกอันเป็นเรื่อง Natural Language Processing เลือกไปตามที่สนใจ เพราะพื้นฐานความรู้เรื่อง IT มีสั้นว่าหางอึ่งซะอีก พูดคุยกะอาจารย์ค่อนข้างเคลียร์ว่าจะต้องสรุปหัวข้อให้เล็กลงหลังจากที่เริ่มเรียนรู้มันไปบ้างแล้ว ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีมาก แหะๆ ส่วนป.เอก จะเข้าไปนั่งทำงานอีกครั้งวันจันทร์หน้าค่ะ
กลับจากสอนแมธนีเซียม ขอโทษขอโพยเรื่องไปสอนมั่วคิวเมื่อวานแล้ว ไม่มีใครเอาโทษในความก่งก๊ง สอนเสร็จ สบายใจ เลยไปนั่งหม่ำๆ สปาเก็ตตี้ร้านโปรด ได้ยินแว่วๆ ว่าเค้าจะย้ายร้านแล้ว น่าเสียดายจัง ร้านแถวๆ นี้ย้ายออกไปหลายร้านแล้วง่ะ ช่วยไม่ได้ ไม่ค่อยมีกิจกรรม ไม่ค่อยมีคน บางร้านก็เปิดมาเหมือนเป็นโกดังเฉยๆ เป็นเดือนๆ ไม่มีคนเข้าก็ลำบากแล้ว น่าเห็นใจจัง วันนี้เลยหนับหนุนมื้อใหญ่เลย สั่งผักโขมอบชีสมาให้เปรี้ยวปาก ผลให้อืดจนเดินไม่ไหว เลยกลิ้งๆ ไปที่ร้านหนังสือ เป็นอันเสียตังค์ซื้อหนังสือหนูดีเล่มใหม่มาอ่านอีกเล่มกะต่อสมาชิกอีกร้อยห้าสิบ =..=" ร้านหนังสืออาถรรพ์ ดูดเงินเก่งจริงๆ คราวหลังต้องเดินห่างๆ หน่อยแล้ว
scb ประกาศปรับดอกเบี้ยเงินฝาก เข้าไปดูเว็บแล้วก็ยังงงๆ ไม่รุปรับตรงไหน เหมือนเดิมนี่หว่า ช่างมัน คิดว่าคงไม่มีผลกับชีวิตเท่าไหร่ ระหว่างนั่งรถกลับบ้าน มีไอเดียจะโยกย้ายเงินอีกก้อนมากจากออมทรัพย์มาใส่กองทุนอีก วันนี้ได้ข่าวว่า SET ขึ้นแต่ตลาดหุ้นก็ไม่น่าลงทุน และก็...อะไรอีกล่ะ อ่านเรื่องของเจ้าของนักธุรกิจที่อายุน้อยๆ อาทิ เจ้าของ NetDesign แล้วอยากรวยมั่ง แต่ยังคิดไม่ออกว่าจะทำไรดี 555
ปล. ลืมไปรึเปล่าว่าหายใจอยู่ หายใจไปเรื่อยๆ นะ ไม่อยากหยุดเลย 2008/5/29 ...เวงกำ ไปสอนผิดวัน สอนเสร็จตั้งแต่หกโมง นึกออกตอนสี่ทุ่ม ถึงว่าทำไมวันนี้ครูเยอะแปลกๆ เราเป็นส่วนเกินนี่เอง ไม่สำนึก 555
เด๋วพรุ่งนี้ทำหน้าเอ๋อเหรอไปสอนอีกรอบพร้อมกับสารภาพบาป ผิดไปแย๊ว แต่สิ่งใดที่เกิดขึ้นแย๊ว สิ่งนั้นดีเสมอ ชิแมะ
ไม่ค่อยได้นอน มัวแต่นั่งงงจนหลงวันหลงคืนหมดแระ 2008/5/28 ...
เป็นอีกวันที่ค่อข้างวุ่นวายทีเดียว หลังจากที่นังเพียวแอร์สามเพื่อนสนิทป่วยเป็นไฮโปไทรอยด์แต่ดันหนีโรงพยาบาลไปแรดบินกรุงเทพซิดนีย์หน้าตาเฉยระหว่างรอผลเลือด กระทั่งว่าหมอโทรจิกจากซิดนีย์ให้แม่ช่วยกลับดูไบถิ่นฐานโดนด่วนไปเช็คร่างกายอีกรอบ ปรากฏว่ามีอาการเอ๋อเหรอของสมองบางส่วน หมอให้ลองทานฮอร์โมนดูอาการไปซักสองอาทิตย์ ไม่ต้องนอนโรงพยาบาล ด้วยอารามดีใจจัดเพราะเกลียดการนอนโรงบาลเข้าเส้น โบกแท๊กซี่กลับที่พัก แต่คนขับเจ้ากรรมดันไม่เห็น คุณเลยวิ่งแต่แลดๆ ตามแท็กซี่ โครม!! ตกส้นสูง ข้อเข้าแบะออกข้างไปเป็นมุมกลับ อยู่หน้าโรงพยาบาลนั่นเอง หมอที่ดูไบก็ช่างกระไรเลย ไม่รุจะทำยังไงกะขารุ่งริ่งของเพื่อนอิชั้นเลยดามไว้เฉยๆ พร้อมกะให้ไม้ตีหมาหมาคู่นึง มะวานเลยทั้งเท็กซ์ทั้งโทรร้องห่มร้องไห้กันตั้งแต่เช้าเรื่องสมอง ตอนเย็นก็เรื่องขาหักอีก เอากะมัน ! เป็นว่าวันนี้แม่จะโบกเครื่องกลับกรุงเทพโดนด่วน หาที่พึ่งพิงทั้งทางกายและใจ มะเช้าเลยต้องเสร็จไปรับคุณเธอจากสุวรรณภูมิ เรียกกะนัดแนะรถพยาบาลไปรับถึงประตูเกตไปส่งโรงพยาบาลเลิดสิน เพราะคุณพิการ ยืนบนลำแข้งตัวเองไม่ได้ ก็หนุกหนานดีกะประสบการณ์ครั้งแรกใน Ambulance วี๊หว่อๆๆๆ ฝ่าทุกแดง แซงทุกโค้ง ไอ้ตัวคนป่วยนอนยิ้มบายใจอยู่ในรถ ชวนชีไปนวดเท้า เพราะถ้านวดเท้าเดียวน่าจะได้ครึ่งราคา ส่งนังเพียวเสร็จก็ตบแท๊กซี่ข้ามเมืองมาวัชรพลสอนแมทนีเซียมต่อ วันนี้คุณแม่น้องชมพูต้มจับเลี้ยงมาแจก อิชั้นขนกลับบ้านมาสามขวดแน่ะ ชอบๆๆ กินแก้ร้อนในดีนักแล ส่วนการเงินวันนี้ เงินเดือนของนักเรียนทุนที่ไม่ค่อยไปเรียนเข้าแล้ว ยี๊ฮิ้วววว เลยแบ่งไปเข้ากองทุนอีกครึ่งนึง เหลือไว้ในบัญชีอีกครึ่งนึง วันนี้กองทุนงอกมาหนึ่งบาทน่ารักจัง ปีนึงสามร้อยกว่าบาท เอาน่ะ ดีกว่าออมแล้วเงินหด ส่วนตอนเช้าแม่เพียวโอนเงินค่าเป็นธุระจัดการรับนังเพียวส่งโรงบาลมาให้สองพันห้า ค่ารถพยาบาลสองพัน เหลือห้าร้อยเลยเก็บมาใช้สอยอย่างประหยัด เพียว...กูอยากไปรับมึงอีกจัง ออ วันนี้โทรไปเคลียร์กะกรุงไทยที่ไม่ยอมทำเรื่องตัดบัญชีให้ เพราะให้ถ่อไปถึงสาขาที่เปิดออมทรัพย์ไว้ เคลียร์ได้ความมาว่า ทำรายการโอนเงินประจำเข้าอีกบัญชีทางเน็ตได้เลย โย่ว ทำเสร็จแระ เดี๋ยวคอยดูผลวันที่ห้าเดือนหน้าว่าเซ็ตค่าถูกป่าว แง่บๆ เรื่องการเรียน ถูกเร่งรัดให้ส่งหัวข้อทีซิสที่จะทำ เลยนั่งหาข้อมูล Semantic web ตั้งแต่เมื่อวาน กะศึกษา xml อีกนิโหน่ย เจอเว็บนี้ http://www.a-random.net/wordpress/?p=85 อธิบายเรื่อง Semantic web ได้แนวดี แหะๆ
2008/5/27 ...อะไร อะไร ก็ กู.....เกิ้ล แปะไว้ตั้งแต่ผลิตภัณฑ์ของ Twitter แระ ยังไม่มีเวลามานั่งจับเล่นเลย งิงิ ถ้าจะสร้างหนังสั้นซักเรื่อง ขอฉากนี้ซักฉากเหอะ
วันแห่งเงินทองเมื่อปลายเดือนที่แล้วจัดห้องแล้วดันเจอสมุดบัญชีกะบัตรเอทีเอ็มที่ไม่เคยใช้ เลยทะลึ่งเอาไปแหย่เครื่องดู เลยถึงบางอ้อว่าเรามีเงินซ่อนไว้ด้วยแหละ ตั้งสองหมื่น โอ้...ว๊าว
เช้ามาเลยเอาบุ๊คไปอัพที่ธนาคารก็เกิดงงเพราะเงินสองหมื่นมันแหว่งๆ ไป ถามได้ความมาว่าโดนหักค่ารักษาบัญชีกะบัตรเอทีเอ็มที่ไม่เคยใช้ เนื่องจากไม่มีการขึ้นลงของตัวเลข แหงดิ หาสมุดเจอก็บุญแระ แต่โดนหักเงินไปซะมากกว่าดอกบี้ยอีก (0.75%) อ่ะนะ น่าเกลียดจริงเชียว เลยเกิดอาการปี๊ดนิดหน่อย ว่าสงสัยจะฝากเงินไว้ในธนาคารเฉยๆ ไม่ได้ซะแร้ว ดอกเบี้ยออมทรัพย์ต่ำจนอยากจะร้องไห้
หลังจากหาข้อมูล ศึกษาอยู่นับเป็นเวลาสองอาทิตย์ถ้วน กูรูแนะว่าเราควรเอาเงินที่มีอยู่ในออมทรัพย์ไปเข้ากองทุนรวมตราสารหนี้ซะให้เกือบเกลี้ยง เหลือติดบัญชีออมทรัพย์ไว้นิดหน่อยพอน่ารัก เพราะกองทุนตราสารหนี้ความเสี่ยงต่ำ ผลตอบแทนดีกว่าดอกเบี้ยออมทรัพย์แน่นอน (อะไรจะโหดร้ายเท่า 0.75% คงไม่มี) สภาพคล่องก็โอเค T+1 สั่งเทรดปุ๊บ เช้าต่อมาก็ได้เงินเข้าบัญชีเลย แจ่ม ก็ได้เวลาออกปฏิบัติการซะที วันนี้เลยเดินเฉิบๆ สั่งเปิดกองทุนมาสองหมื่น ได้ Fund Book มาเรียบร้อย แง่บๆ กลับมาถึงบ้าน เอ...ทำไมรายการยังไม่เข้าในเน็ตหว่า เด๋วรอดูพรุ่งนี้อีกวัน
กองทุนตราสารหนี้เองก็มีให้เลือกหลายหลาย ผลตอนแทนอยู่ประมาณ 2-3% พอดีเงินไม่เยอะเลยไม่ถือเรื่องเศษจุดๆ ที่เหลือเท่าไหร่ ตอนแรกเล็งไว้คือ UOBSD เพราะกะจะให้คุณเพื่อนโชคเป็นธุระจัดหา ผลตอบแทนแจ่มสุดถึง 3 กว่าเปอร์เซ็นต์ต่อปีน่าจะได้ แต่ก็ไม่นำพา เพราะสนใจ SCBSFF มากกว่า เหตุจากมีบัญชีของไทยพาณิชย์อยู่แล้ว เข้าเช็คก็ง่ายๆ ทางเน็ต แถมมีกูรูอยู่ในห้องสินธร ณ พันทิป เลยจัดไป แม้ว่าผลตอบแทนจะจิ๊บๆ เมื่อเปรียบเทียบกะกองทุนตราสารหนี้อื่นๆ แต่มันคล่องตัวกว่างิ เงินก็ประติ๋วเดียวเอง มานั่งงกเศษบาทเศษสลึงก็ใช่เรื่อง เสียค่าแท๊กซีไปแบงค์ทีก็หมดแระ กูรูท่านเตือนไว้นักหนาว่าอย่าโลภ
กลางเดือนหน้าถ้ามีข่าวดีไทยพาณิชย์น่าจะเปิดกองทุนทองแบบ Fix เวลาอีก (สอย SCBGLF ไม่ทัน ตอนมันเปิดขาย อิชั้นยังไม่รู้เลยว่ากองทุนคืออะไร) กองทุนทองนี่ดูผลตอบแทนหวือหวามากมาย ไปได้ถึง 10 เปอร์เซ็นต์แน่ะ น่าลองๆ ประเดิมด้วยเงินก้อนน้อยนี่แหละ เด๋วรอเปลียนๆ โอนไปโอนมา น่าสนุก เหมือนเล่น Juggling เลย ลูกไหนตก มีฮาแน่นอน
กลางปีหน้าเงินที่ออมไว้จะหมดโปรแบบฝากทุกเดือนเดือนละเท่าๆ กันครบสามปีได้มาอีกก้อน ตอนนั้นฝากไว้ตั้งแต่ดอกเบี้ย 3-4 เปอร์เซ็นต์ โชคดีจริง เลยติดการออมแบบนี้ซะแล้ว ให้หักผ่านบัญชีออมทรัพย์ไปเลย สะดวกดี เลยไปเปิดบัญชีรูปแบบเดียวกันอีกกะกรุงไทย คราวนี้เดือนละพันเหมือนเดิมแต่สองปี เสียแต่ว่ายังทำเรื่องหักผ่านบัญชีไม่ได้ ต้องไปที่สาขาที่เปิดบัญชี แม่เจ้า ข้ามเมืองเลยอ่ะ เอาไงต่อไว้ค่อยคิด
ตอนนี้กลับมามีสภาพไม่มีตังค์ติดกระเป๋าเหมือนเดิม สบายตัวจังยังกะใส่มัมมี่โป๊ะโกะ นั่งรอเงินค่าจ้างเรียนกะค่าจ้างสอนออก ก็เหลือเฟือกินหนมได้อีกเดือน ^..^" อุ๊ย...กลางเดือนหน้าได้ค่าประกันหอคืนด้วย ตั้งหมื่นแน่ะ อย่าหักมากละกัน เด๋วแม่จะด่าลงบล็อคให้ได้อาย 555
ทำธุรกรรมเสร็จก็ไปคุยกะจารย์เรื่องหัวข้อทีซิสกะหาอาจารย์ที่ปรึกษา หารือกะจารย์เก๋ไปรอบ จารย์เก๋วชวนจารย์มารุฟมาบริฟท์ให้ฟังด้วย จารย์มารุฟคุยภาษาปะกิต สำเนียงไม่คุ้นแฮะ แต่ตอนจบท่านว่า (ผ่านวุ้นแปลภาษาแล้ว)
เวลาเราทำอะไรได้ เรามักจะไปบอกเพื่อน เพื่อนก็คงแสดงความยินดีด้วย แต่เราไม่รู้หรอกว่าในใจเค้าคิดอะไรมั่ง แต่จะมีสองกลุ่มที่เค้าจะภูมิใจและดีใจกะเราจริงๆ แม้ว่าเราไม่บอก นั่นคือ ครู และ พ่อแม่
นักเรียนบางคนอาจจะเก่ง บางคนอาจจะแย่ แต่ที่ผมต้องการคือคนที่จริงใจ ไม่ว่ายังไงผมรับได้หมด
เกือบใจอ่อนให้แกเป็นจารย์ที่ปรึกษาแน่ะ แต่เด๋ว ขอเวลาพิจารณาก่อน
ปล. แม้จะมีวันแย่ๆ บ้าง แต่ชีวิตกำลังดีขึ้นนะ
ดูแล้วนึกถึงโฆษณาแชมป์ว่าวของ Focus
สองทุ่มครึ่ง รายการซื้อกองทุนเข้าเน็ตแล้ว ไม่ค่อยจะเห่อเลย 555
2008/5/26 ...เมื่อวานวานพี่แดนไปขนของจากหอเข้ามาในเมืองอีกรอบ ทิ้งขยะไว้เต็มห้องเรย อย่างน้อยก็รวมเสื้อผ้าประมาณลังทีวีเยอะพอที่จะเอาไปบริจาคพม่าได้ทั้งประเทศเลย ว่าไปนั่น ตัดใจทิ้งหมดเลย แอบเสียดายอยู่นิดนึง อึ้งไปนิดหน่อยว่ามาอยู่ไม่นานเท่าไหร่ มีร่างกายกะเค้าตัวผอมๆ แค่นี้ ใส่ได้มากสุดก็ทีละชุด ทำไมเสื้อผ้ามันงอกได้มากมายขนาดนี้วะเนี่ยะ
นั่งคุยกะพี่แดนในรถขากลับ ได้ความรู้เรื่องร้านอาหารหลังสามทุ่มอีกตรึ้ม เด๋ววันหลังไปลอง งิงิ แวะฟอร์จูนซื้อกร์ตูน Life เล่ม 16 กว่าจะออกได้ นึกว่ารอให้ลูกสามขวบแล้วค่อยออกเล่มต่อไป และเอสพลานาดกินทาโกะ อาหย่อย :-D... (<-- น้ำลายไหล)
กลับมาในเมืองก็เย็นๆ สมจวยเพื่อนแวดวงดาราขึ้นมาจากหาดใหญ่ เลยติดสอยห้อยไปหม่ำเนื้อย่างนำเข้าที่กิวกิวเต้ รัชดา 18 ซอยเดอะแกรนด์ รวมทัพกันห้าชีวิต ข้าเจ้า บอส สมจวย น้องสนุ๊ก กะน้องสเก็ต สั่งอะไรไม่มั่งก็ไม่รุดูงงๆ กินแล้วอาหร่อย นุ่มนิ่ม หวานมัน หมดไปหัวละเกือบห้าร้อย ส่งสองน้องที่เสารีย์ แล้วเหลือพี่สามคนไปต่อกันที่ปาเต๊ะตรงห้าแยก บรรยากาศชิวดี กินไอ้ติมกะน้ำผึ้งมะนาว
รอเงินเดือนออก จะไปหม่ำๆ ร้านแปลกๆ ดูอีก
วันนี้ตื่นเช้า ป๊าโทรกลับเข้ามาบอกว่าให้ทำเปเปอร์เกาหลีให้เสร็จ เด๋วคืนนี้ตรวจให้ ทำให้เกิดเป็นครั้งแรกในรอบเดือนที่นั่งหน้าคอมเพื่อทำงาน 555 2008/5/22 ...ช่วงนี้ตากฝน ขนของ เล่นเน็ต นอนไม่หลับ ไม่ค่อยได้พักผ่อน อาการน่าเป็นห่วง ตื่นมาวันนี้ปวดหัวสุดแรง ยังอุตสาห์มาอัพได
เคยเป็นไมเกรนหนักมากๆ ช่วงม. 3-4 มาเป็นอีกทีตอนปี 4 มหาลัย แล้วก็มาเป็นอีกทีเมื่อปีที่แล้ว จนเด๋วนี้ชักจะพอรู้ตัวว่าเวลาเปลี่ยนอุณหภูมิบ่อยๆ เด๋วก็จะเป็นอีก ร้อนจัดก็ไม่ได้ เย็นจัดก็ไม่ได้ ยิ่งวันไหนกลางวันร้อนสุดๆ ตอนเย็นฝนตก กลางคืนเป็นอันว่าไมเกรมเขมือบหัวแน่นอน
ทุกครั้งก็กินพารา ปิดหูปิดตา นอน ตื่นมาก็จะดีขึ้น แต่กินกินสามวันก็แย่แล้ว ตับพัง บางทีก็กิน Brufen บ้าง เม็ดใหญ่ดี สีชมพูส๊วยสวย แต่กินแล้วกัดกระเพาะขาดแน่ ต้องทานหลังอาหาร ยังไม่รวมยาแก้เมา แก้บ้านหมุน เวียนหัว อีกหลายตัวเลย
เห็นส่วนใหญ่ไมเกรนเค้าแนะนำ cafergot หรือ norgersic แต่ไม่เคยกิน เลยไม่รุว่าอร่อยป่าว แต่ตอนนี้พาราเอาอยู่ ก็ถูกดี หาซื้อก็ง่าย =..="
ทางที่ดี อย่าเป็นอะไรมันเลยดีกว่า ทำใจร่มๆ อย่าปี๊ดให้มาก อย่าออกแดด อย่าตากฝน อย่านั่วห้องแอร์นานๆ อย่าทำอะไรเลย 555 2008/5/21 ...เมื่อคืนน่าจะฝนตกหนัก
ตากผ้าไว้ที่ระเบียง
บางอย่างหายไปไม่ทันสังเกต
สีขาวจั๊ว 2 ตัวแน่ะ
ท่าทางแม่บ้านจะเก็บได้
วันนี้แอบเห็นแว๊บๆ ที่ล็อบบี้
จะไปยอมรับดีมั๊ยหว่า
หรือให้มันผ่านไปกะสายลม
โอย...ชีวิตกุ บ้าบอได้อีก
ตากผ้าคราวหน้าอย่าลืมหนีบแน่นๆ นะ
2008/5/16 เธอทำให้คนที่เหนื่อยล้า นั้นกล้าจะเปิดหัวใจอยากเล่น แปะไว้ก่อน ด๋วว่างๆ มาแกะ (แบะๆๆ) หาคอร์ดๆ 2008/5/15 อั้นมอมะ ?เฝ้าอธิษฐานขอไปสปานวดน้ำมันอโรอาม่าอยู่ประมาณสองอาทิตย์ แบบว่าอยากลอง 555 อยู่ๆ นังเพียวก็พาไปซะงั้น
แบบว่าครั้งแรกรุย งิๆ ตื่นเต้ว
เข้าไปแบบห้องคู่กะนังเพียวสองคน
โป๊วหมดรุย แล้วก็ในกุงเกงตัวน้อยๆ ที่เค้าจัดให้ อุว๊าว
นวดฟูลคอร์สชม.ครึ่ง
กี๊ส
บายใจ ผ่านครั้งแรกไปได้ด้วยดี ..setcookie("vote","yes",time()+60); 2008/5/11 แด่วันฝนตกเราว่านะ มีไดอะรี่นี้ดีเนาะ เอาไว้จดความสุขได้ เพราะรุสึกช่วงหลังๆ มาจะมีความสุขแทบทุกวันรุย กลัวว่าจะจำไม่หมด 555
วันนี้เรียนภาษาญี่ปุ่นเสร็จฝนก็ตก มีนัดที่จตุจักร เลยโหนรถเมล์จากเสาวรีย์ไปนั่งรอแถว BTS แล้วก็โดนเลื่อนนัด =..="
เอ๊ะ...แล้วนิกรูจะกลับบ้านยังไง
เลยทดลองโบกแท๊กซี่อยู่สามคัน หลักสี่ไม่ไป เสารีย์ไม่ไป พอฝรั่งโบกแล้วไป อารายของมรึง เด๋วแม่ตบเกรียนแตก เอาน่ะ...เค้าคงมีลูกเมียต้องดูแล
อุว๊าว...เห็นรถเมล์ 29 เปิดประทุนผ่านมา กระโดดขึ้นเป็นซุปเปอร์มาริโอ้เลย ลงฝั่งตรงข้ามปากซอยเชิ๊บๆ อุกรี๊ด...มือถือแบตหมด กะจะโทรเรียกป๊ามารับหน้าปากซอย จ๋อยเลย
จากการวิเคราะห์แล้วว่าเดินกะวิ่งเปียกพอๆ กัน อิชั้นเลยเดินเชิ๊บๆ ต่อข้ามสะพานลอย กะลังเซ็กซี่ได้ที่ทีเดียว เลยนวยนาดให้พี่วินวี๊ดวิ๊วกันตั้งแต่หัวซอยจนท้ายซอย (แล้วก็บึ่งมอไซด์หนี)
ซอยที่อิชั้นอยู่ก็เป็นที่กล่าวขานกันว่าฝนตกทีไรก็จะมีระบบชลประทานมาถึง กักน้ำได้พอที่จะทำนาปลูกข้าวกันเลยทีเดียว อิชั้นก็เลยถลกถกกางเกงยีนส์ขึ้นมาเลยเข่า เอากระเป๋าวางบนหัวแล้วก็บึ๊ดจำบึ๊ดจนถึงหอ
ระหว่างทางก็โดนหมาเห่าเป็นระยะ ที่ขาดไม่ได้ในเวลาที่น้ำขังในซอยคือเหตุการณ์ที่อิชั้นเรียกว่า Shit happens แบบมาทั้งแบบสดและแบบแห้งลอยตามกันมาไหนคราวเดียว เค้าว่าพระพุทธเจ้าก่อนตรัสรู้ได้ฝันว่าเดินลุยกองอึ แต่กรุไม่ใช่พระพุทธเจ้า โอเค๊...
ถึงหออาบน้ำ ฟอกสบู่ทุกรูขุมขน สระผม แล้วโผล่หน้าจากระเบียงไปดูถนน แม่เจ้า น้ำแห้งแล้ว เมื่อกี้กรุเพิ่งลุยมานิคะคุณขา เอิ่ม แบบว่า โลกนี้ซ้ำเติมกรุได้อีกนะ
วันนี้กะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น สังเกตได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง งิงิ เป็นแต่ก่อนแม่คงตีอกชกหัวระเบิดตัวตายไปหลายรอบแล้วแหละ แต่ไม่รุเป็นไร วันนี้อารมณ์ดีจังว่ะค่ะ สงสัยเมาอุนจิ 555 มันเริ่มมากันแล้วเพิ่งบ่นอยู่เมื่อวาน กลายเป็นว่าวันนี้ตอนเย็นๆ ทางซีเอ็ดโทรมาบอกว่าหนังสือที่สั่งมาถึงแล้ว สอนเด็กๆ เสร็จก็ดอดไปรับหนังสือเปลี่ยนความคิดชีวิตเปลี่ยนจากร้านซีเอ็ดมาเชยชม ช่างบังเอิญอะไรเช่นนี้
กลับถึงบ้านเลยแอบหนีบเข้าส้วมไปด้วย นั่งชิวอ่านไปสามบทจนป๊านึกว่าลูกสาวหลับคาส้วมไปแล้ว โอ้ว...มันช่างเป็นหนังซื้อที่ยอดเยี่ยมโดนเส้นจริงๆ สมใจรอคอยกว่าเกือบสองอาทิตย์ กะว่าจะอ่านจนเช้าเลย 555
เรื่องสมัครป.โท ทุกอย่างน่าจะโอเช มีนัดคุยกับอาจารย์อีกสองอาทิตย์เรื่องหัวข้อวิทยานิพนธ์
เรื่องดีๆ กำลังทยอยเกิดขึ้นเรื่อยๆ สนุกมากค่ะ !
2008/5/9 รอคอย หนังสือ และการออมเรื่องรอคอย ทำไมต้องรอก็ไม่รู้ แต่ก็ต้องรอ
เรื่องแรก ไปสั่งหนังสือไว้ที่ซีเอ็ด เรื่องเปลี่ยนความคิด ชีวิตเปลี่ยน ของเจ๊เหมียว ก่อนหน้าจะตัดใจสั่งทางอินเตอร์เน็ต ไปเซอร์เวย์มาทุกร้านก็หาซื้อไม่ได้ ขายหมดซะงั้น ตลกมากที่ไปสั่งซื้อทางเน็ตแล้ววันต่อมาเดินไปที่ร้าน ดันเจอหนังสือตั้งรอซื้อซะงั้น เซ็งเป็ด แต่ก็ต้องรอไป ตอนนี้สถานะใบสั่งซื้อเปลี่ยนเป็นสินค้ารอส่งแล้วค่ะ สนุกดี มีเรื่องลุ้นทุกวัน 555
เรื่องที่สอง กว. ไปยื่นกว. มาตั้งแต่เดือนมีนาคม เมื่อไหร่เค้าจะเรียกไปอบรมก็ไม่รุ พอไม่มีอะไรทำเดี๋ยวคงนั่งเปิดดูสถานะวันละหลายล้านรอบ
เรื่องที่สาม สายๆ วันนี้คงไปยื่นใบสมัครเรียนป.โท อันนี้ก็ต้องรอลุ้นอีก ว่าเค้าจะเอารึเปล่า (ส่งโปรไฟล์หรูเริ่ดคล้ายยอดมนุษย์มาก 555 คนไทยนิแปลก ดีได้แต่อย่าเด่นจะเป็นภัย สอนกันได้ไง แต่มันก็จริงมาหลายครั้งแระ เห็นป.โท ดร.จบใหม่ตกงานเยอะแยะ งงมาก ยังงงอยู่ เดี๋ยวค่อยแตกประเด็นนี้ไปไว้บ่นวันหลัง)
ได้หนังสือมาอีกสองเล่ม วิชาสุดท้าย ของ Openbook จริงๆ ไม่ค่อยชอบ Openbook เท่าไหร่ ทำแต่หนังสืออึกอัดอ่านยาก แต่เล่มนี้มาแนวสีชมพูดึงดูดสุดแรง ชอบวาทะของสตีฟจ๊อบท้ายเล่มจนต้องเสียเงิน อีกเล่มก็ 10 ข้อคิดเปลี่ยนชีวิต ซื้อไม่มีประเด็น ช่่วงนี้บ้าบอมาก ซื้อหนังสือวันละสองเล่มแล้วอ่านไม่ทัน ในร้านหนังสือเมื่อวานไปแอบอ่านหนังสืออะไรซักอย่างจำชื่อไม่ได้แระ แต่ชอบข้อคิดนึงที่เค้าบอกให้คิดซะว่าเงินออมก็เป็นการใช้จ่ายอย่างนึง มีเงินปุ๊บ แทนที่จะใช้ๆๆๆ แล้วตอนจบค่อยเอาที่เหลือมาออม ให้คิดซะใหม่ว่าพอมีเงินปุ๊บ ทุกเช้าลืมตา จ่ายค่าออมแมร่งก่อนเลย เท่าไหร่ก็ว่าไป แล้วก็ไม่ต้องไปสนใจมันอีก เพราะมันเป็นค่าใช้จ่ายอย่างนึง ซึ่งจ่ายไปแล้ว เออ เจ๋งดีแฮะ จำไว้นะนังหนูแหวน
ขานั่งรถกลับป๊าเล่าเรื่องผู้ชายในเซอร์เบียร์ขนเงินมาให้เล่นเป็นกระสอบ ประมาณสามสิบล้าน แต่ซื้ออะไรไม่ได้เลย มีหมื่นล้านแสนล้านก็ไร้ค่าถ้าอยู่ในภาวะสงคราม ประโยชน์เดียวของเงินคือเอามาเผาให้ความอบอุ่นแก่ร่างกาย จบอนาถจริง ไดวันนี้
ปล. แล้วนี่เราควรจะออมอีกมั๊ย 2008/5/8 ...ตื่นมาตอนเช้า ได้มารายห์มาขับกล่อมแต่เช้าตามคำแนะนำของนังแอ้ม อัลบั้ม E=mc2 (พิมพ์เลขยกกำลังยังไงฟระ) เพราะที่สุดอ่ะ นั่งคุยกะ ช จนดึกดื่นแต่ก็ไม่ได้นำพาสาระอะไร ประมาณตีสองทุกคนก็พร้อมใจกันออฟไลน์ ข้าพเจ้าก็พลันโดนธาตุเหงาเข้าแทรก ลมปราณแตกกระเจิง นอนก็ไม่หลับ เหงา เบื่อ อ่านฮิห้าของบรรดาเพื่อนเด็กเรียนก็พลันจิตตก แล้วก็ตัดใจนอนดีกว่าเรา ท่าทางจะงอแงมากแล้ว
โอ้ย...เบื่อๆๆๆๆ วันนี้ทำไรดีวะเรา นอกจากตื่นมานั่งทำหน้าสวยก็ทำอะไรไม่เป็นแระ ง่อยจัง เปิดอ่านพันทิป http://www.pantip.com/cafe/chalermkrung/topic/C6586065/C6586065.html ภาษาไทยมหัศจรรย์ดี
สายๆ มานั่งคิดถึงประเด็นเพื่อนทางอินเตอร์เน็ต ไม่น่าเชื่อว่าจะมีบางคนหลงเหลือมาได้จนปัจจุบัน อย่างนังนู๋เดียร์ รุจักกันตั้งแต่ม. 3 มั๊ง ตอนนั้นทำเว็บดนตรีไทย คุยกันตั้งแต่ยังเล่นเอ็มไม่เป็น มาคุยจริงๆ จังๆ ก็ตอนปีสี่ เวลาว่างๆ อารมณ์เน่าๆ หลังทำโปรเจ็คก็ชวนกันหม่ำข้าวทางเอ็ม จากเป็นครูดนตรีไทย ตอนนี้เป็นครูสอนคอมจนบรรลุฮิห้าไปแล้ว (ไม่น่าบอกเลยว่าใช้ CSS ได้ ตอนนี้เทพค่ะเทพ) เกี่ยวกันมะเนี่ยะ รุสึกว่าจะมีแข่งระนาดปลายเดือนนี้ แล้ววันนี้หล่อนหายไปไหน ไหนว่าจะมาไล่ระนาดให้ฟัง...ฮึ ? สู้ๆ นะยะ
พูดถึงเดียร์ก็ดันอยากฟังเพลงไทยเดิมขึ้นมาตะหงิดๆ เด๋วไปดอดๆ หาวงกอไผ่มาฟังดีก่า จะได้มีอะไรทำกะเค้ามั่ง น่าเบื่อ โลกนี้มีแต่คนยุ่งๆ
อ่ะ แอ้มออนไลน์แระ โดนสั่งให้ไปซื้อมารายห์แผ่นแท้มาฟัง อย่าลืมขอโปสเตอร์ด้วย สั่งกุจัง ขี้เบื่ออ่ะ ฟังแบบผีๆ ไปก่อนดีก่า
2008/5/7 สี่แพร่ง
ว่าวันนี้หลบความวุ่นวายไปดูสี่แพร่งมาที่โรงหนังใกล้บ้าน มารีวิวคร่าวๆ ว่าหนังมันมีสี่ตอน ต่อไปนี้คือสปอยล์สุดแรง ตอนแรก Happiness ชื่อไทยว่าเหงา เป็นผู้หญิงโสดขาเป๋นั่งง่อยในห้อง อีเพื่อนดันไปเที่ยวเชียงราย ตกกลางคืนก็นั่งส่ง SMS คุยกะผี อีผีผู้ชายตายเพราะโดนแฟนทิ้ง เลยวิ่งให้แท็กซี่ชน คุณนางเอกดันนั่งอยู่ในรถแท๊กซี่ซะด้วย รถชนคนเสร็จแล้วก็คว่ำ พระเอกโดนชนลอยละลิ่วมาแหมะลงข้างรถที่หงายท้องอยู่ เปิดตามองน่านางเอกเป็นคนสุดท้ายก่อนสิ้นลม นางเอกสลบ ขาหัก เป็นเป๋โสดอยู่ห้องดังกล่าว สุดท้ายผีพระเอกตามมาเอาไปอยู่ด้วยกัน นางเอกตกตึกดับอนาถ ตอนนี้ภาพสวยมากเลย ภาพมุมสูงจากตึกเนี่ยะ แสงเงา ชอบจัง ตอนนี่สอง ยันต์สั่งตาย เคยอ่านเป็นเวอร์ชั่นการ์ตูนจิตหลุดเมื่อนานมาแล้ว เป็นเรื่องเกี่ยวกะเด็กที่ถูกแกล้งที่โรงเรียนสะบักสะบอม ร่อแร่ ไม่มีทางออกเลยทพอาคมลงยันต์สั่งตาย ยันต์ทำง่ายๆ ด้วยการเอารูปคนตายตาไม่หลับมาทำ ใครศพตาผีในรูปเป็นอันหมดอายุขัย จากนั้นเพื่อนที่เคยแกล้งมันก็ตายหมด เหลือนางเอก ตำรวจมาช่วยไว้ ขณะชีโดนทิ้งอยู่ในห้องสอบสวนคนเดียวก็โดนผีเพื่อนมาบังคับให้ดูยันต์สั่งตายซะ ชีเลยควักลูกตาทิ้ง เป็นอันว่ารอด... แล้วชีก็หัวเราะแบบจิตๆ ตัดต่อระทึก ดูแล้วอึดอัด เลือดเป็นเลือด แทงเป็นแทง ภาพถ่ายติดเหลืองๆ ดูนานๆ ก็รำคาญนิดๆ (เก็บตก CG น่าเกลียดมาก เอาด๊อบบี้มาเล่นเป็นผี น่ากลัวโค่ดอ่ะนะ) ตอนที่สาม คนกลาง เพื่อนสี่คนเดินป่ากะว่าพรุ่งนี้กลางวันจะไปล่องแก่งกัน ตอนกลางคืนดันเล่าเรื่องผีว่าอีคนนอนริมจะเจอผีผู้หญิงจมน้ำตายมาหลอก ก็เป็นประเด็นว่าทำไมต้องนอนริม นายเอเลยประกาศว่าถ้าเป็นผีเมื่อไหร่จะไปหลอกคนนอนกลางก่อน เช้ามาไปล่องแก่ง สุดท้ายจมน้ำตายเกลี้ยง พล็อตเหมือน The others กึ่งเป็นกึ่งตาย คนดูก็เดาไปได้สารพัดว่าอีนี่ตายมั๊ย อีนั่นตายรึเปล่า ใครผี ใครคน สุดท้ายตายหมด ตอนนี้เป็นตอนเบาๆ มุขตลก ฮาแตก แอบซึ้ง ตอนสุดท้าย เที่ยวบิน 224 นังพิมแอร์สาวเป็นเมียน้อยเจ้าชาย เจ้าหญิงเลยตามมาเอาเรื่องแบบทรงศักดิ์ ไม่ได้วีนแตก แต่มาแนวแกล้งโน่นนี่สารพันพอให้พิมประสาทกิน เจ๊เจ้าหญิงก็พูดมาลอยๆ ว่าถ้าไปเป็นเมียน้อยชาวบ้านนะ สุดท้ายต้องถูกจับแก้ผ้าแขวนประจานให้คนปาหินใส่ แล้วก็ต้องลงมาขอขมาเมียหลวง แต่สุดท้ายคาดว่าเจ้าหญิงดันแพ้อาหารที่แอร์จัดให้บนเครื่องบิน เพราะชีเรื่องมากอยากทานอาหารแอร์โลโซขึ้นมาซะงั้น แต่ชีก็ดันแพ้กุ้ง อาหารของแอร์ก็ดันเป็นสปากุ้ง แอร์พิมไม่รุจะทำไงได้ นอกจากคีบกุ้งออกให้คุณเจ้าหญิงกิน สุดท้ายเจ้าหญิงก็ตายหลังเครื่องลงไม่นาน กลายเป็นศพต้องนำกลับประเทศ ซวยอีพิมอีกต้องนั่งกลับมากะศพ สู้กะผีตลอดทาง สุดท้ายก็แพ้ ด้วยลังกาหน้าราวด์ดอฟ จบด้วยท่าก้มกราบเข้าหญิงแต่หัวหันหลับมาข้างบน โว๊ว ! เรื่องนี้ยกความดีความชอบให้พลอยคนเดียว เพราะพี่แกเล่นอยู่คนเดียว คนเดียวเอาซะอยู่เลย นอกนั้นไม่มีอะไรเด่น ฉาก แสง สีก็ทึมๆ ดูตอนนี้แล้วบีบหัวใจสุดๆ จบแระ
|
|
|
