個人檔案◄ LadyRing ►相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
|
2008/8/28 ...อิอิ ไปแอบทำแบบทดสอบบุคลิกภาพ MBTI มา ได้เป็นประเภท ESTJ (http://library.uru.ac.th/article/htmlfile/suthep-leader17.pdf )
ถ้าจำไม่ผิดเคยทำแบบทดสอบนี้มาแล้ว ฝ่ายแนะแนวจัดมาให้ตอนเลือกคณะที่จะเรียนตั้งแต่ ม.ปลาย
ถ้าจำไม่ผิดอีก รู้สึกจะได้ผลแบบเดิมเพราะคุ้นมากกะเส้นทางอาชีพของคนประเภทนี้ ประมาณว่า Military leaders, Business Administrators* and Managers, Police / Detective work, Judges, Financial Officers, Teachers, Sales Representatives อืม...เป็นคนคงเส้นคงวาจริงเรา =..="
แต่แล้ว ณ บัดนั้น ข้าเจ้าก็เลือกเรียนวิศวะ กร๊ากๆ แนะแนวได้ผลมากเรย รู้อย่างเดียว ตอนนั้นไม่อยากเป็นอาจารย์ อาชีพประจำตระกูล เบื่อ!
2008/8/25 เข้าสู่สมดุลเมื่อคืนคันจัด คุยโทรศัพท์กะนังตั้มยามวิกาล สุข สงบ สบายใจ ลั้นลาได้อีกวัน สนทนาเนิ่นนานเกือบชม. แล้วหนูแหวนก็ดันแบตหมดคาการโซโล่กีตาร์ของนังตั้ม เซ็งเป็ด หายหัวจากกันไปนาน มาคุยกันอีกครั้ง...ชั้นคิดถึงแกจังว่ะค่ะ เงิ๊บๆ
ถอยหนังสือจากเอเชียบุ๊คมาสองเล่ม
The monk who sold his Ferrero ...บ้าเรอะ พระอะไรขายช็อคโกแลต his Ferrari ต่างหาก พระขายเฟอรารี่ ?? เคยได้ยินอาจารย์บุญชัยเอามาเล่าในคลาส ฟังแล้วปิ๊งมาก ติดใจเลยสอยมา กะอีกเรื่อง The power of now เล่มนี้ฟังกิตติศัพท์มามากมายเหมือนกัน ก็อาจารย์บุญชัยอีกนะแหละเอามาเล่าในรายการ สมัครสมาชิกเอเชียบุ๊คไปแล้วด้วยล่ะ เพียวแนะนำหนังสือมาอีกเล่ม อ่านไม่ทันแน่ เลยยังไม่ได้ซื้อ จำชื่อไม่ได้อีกตะหาก ตังค์ก็ไม่มี 555 ข้ออ้างดีๆ ทั้งนั้นน่ะ
The monk who sold his Ferrari อ่านไปได้ประมาณหนึ่งส่วนสิบหน้าเล่มแล้ว เขียนได้ดีมากสมเป็น Bestseller อ่านแล้วคันติ่ง อยากอ่านต่อให้จบเร็วๆ แต่ เฮ้อ...เมื่อไหร่กะเก่งภาษาอังกฤษซะทีนะเรา จิ้มดิคอ่านไปอย่างเต่าๆ อ่านได้วันละสองสามหน้า มันเมื่อยมือนะคะ เรื่องมีอยู่ว่า...ทนายความที่มีทุกสิ่งอันในชีวิต ชื่อเสียง ลาภ ยศ เงินทอง มากมาย ทำงานหนักจนลืมตายไปเลย อยู่มาวันนึงเกิดหัวใจวายซะงั้น พลันนึกได้ว่าออกจากงานไปแสวงหาความสุขดีก่า เลยขายทุกสิ่งอันที่มีในครอบครอง รวมทั้งเฟอรารี่คันงามด้วย (น่าเสียดายจัง T^T) แล้วสะพายเป้เดินทางท่องอินเดีย ไปเจอโยคีกริชนัน ท่านก็แนะนำให้ไปตามหานักปราชญ์แห่งศิวานะได้ได้ชื่อว่าเป็นผู้ครองครองความรู้ในการมีชีวิตอยู่อย่างคนที่สมบูรณ์... โปรดติดตามตอนต่อไป เพิ่งอ่านได้แค่เนี้ยะอ่ะนะ =..="
แค่อ่านที่โยคีกริชนันพูดก็โดนไปหลายดอกเหมือนกัน I too have walked this path, my friend. I too have felt the pain you have felt. Yet I have learned that everthing happens for a reason. Every event has a purpose and every setback its lesson. แม่เจ้า...งามมาก อ่านแล้วมีกำลังใจขึ้นโข คนอื่นเหมือนเราหรือแย่กว่าเราก็มีอีกเยอะนะ จะมานั่งเศร้าทำแมวอะไร ทุกอย่างมันก็คือบทเรียนนะจ๊ะ
จดเล่นๆๆ
การบ้านรุมเร้ามากมาย ทำวิชา Research Meth. เสร็จแล้ว เด๋วส่งเย็นนี้ พรุ่งนี้ Quiz วิชา Funda. Comp. เหลือ Project ของวิชาเน็ตเวิร์ค 3 บท เพิ่งทำไปบทเดียวยังไม่เสร็จดีอีกต่างหาก กะ Prove binary tree theorem อีกสองข้อวิชา Data Strct. กรู๊วววว..
วันนี้ตอนแรกมีนัดไปสัมภาษณ์งาน สงสัยเจอม๊อบมั๊ง คงจะต้องเลื่อนสัมภาษณ์แหละ รอไปนังหนู อ้อ...ลองอ่าน requirement ที่บอสส่งให้ดูแล้ว เข้าใจเป็นส่วนใหญ่ งงบ้างในบางคำ เดี๋ยวเจอกันค่อยถามละกัน
หญิงยังไม่รู้เรื่องที่ลาออกจากลาดกระบังเลยอ่ะ เมื่อเช้าเอ็มมาโม้ใหญ่ว่าจะได้ย้ายมาอยู่แลปใกล้ๆ กัน ท่าทางตื่นเต้นดีใจอย่างแรง เลยไม่ได้บอกเล่าอะไรต่อมิอะไรไป กลัวเพื่อนเสียฟีล เก็บเรื่องเพื่อนตกข่าวไว้ฮาเงียบๆ คนเดียว งิงิ
เปลี่ยนริงโทนเป็นเพลง Happy three friends ได้แล้ว เย่ๆ ล๊าล๊าล๊าลาหล่า ล๊าล๊าล๊าลาหล่า ล๊าล๊าล๊าลาหล่า ล๊าล๊าล๊าลาหล่า
ฝอยทองปากซอยอร่อยมากมาย ตอนเช้ามีข้าวซอยขายด้วยนะ 2008/8/20 สมองกลางดึกสงัด แอบเอารูปตัวเองไปเล่นแต่งหน้าทำผมที่ http://www.taaz.com มา ผลงานที่ได้ออกมาเป็นยายเพชรามากเรย =..="
เล่นมากชักหลอนๆ บรึ๋ยๆ ว่างๆ ตอนกลางวันค่อยแวะไปเล่นใหม่เพื่อความบันเทิง
ล็อคเอาท์ออกจาก Hotmail ก็เจอบทความให้ตามไปอ่าน ก็เลยกดจึ๊กๆ ไปดู เข้าท่าดี
สมองผู้หญิงบอกอะไรได้บ้าง
สมองผู้ชายบอกอะไรได้บ้าง
อ่านดูคร่าวๆ รู้สึกว่าสมองผู้หญิงใหญ่กว่าแฮะ เอิ๊กๆ 2008/8/18 โลกนี้น่าอยู่Discovery Channel ทำโฆษณาชุดนี้ได้เจ๋งสุดๆ ของสุดๆ ไปเรย เอาตัวพ่อตัวแม่มาแสดงให้โม้ด แถมเอาท่านฮอว์กินมาร้องด้วย สุดตรีน
I love the whole world hoom-di-a-da i love the ocean i love the whole world hoom-di-a-da i love tornados i love the whole world hoom-di-a-da 2008/8/14 ความเคลื่อนไหวในชีวิต
อรุณสวัสดิ์ตอนบ่ายๆ สองสามวันนี้นอนอืดราวกับอดหลับอดนอนมาหลายปี วันแม่ แม่ตัวเองไม่ได้อยู่ใกล้ๆ เลยไปยืมแม่บอสมาเคารพแทน =..=" หนีไปฝากพุงไว้บ้านบอสหลังจากที่ไม่ได้แวะไปซะนาน แม่บอสเป็นแม่ครัวขั้นเทพจริงๆ มื้อนี้ได้ดวดยำกุ้งใส่วุ้นเส้น จริงๆ มันคือยำวุ้นเส้นแต่ดันใส่กุ้งซะเยอะ 555 ต้มคอเป็ด ไก่ผัดขิง และอื่นๆ อีกมากมาย ยัดหม่ำไปถึงขนาดต้องปลดตะขอกางเกงทีเดียว ดีที่ใส่เสื้อยาวๆ ไปปิดพุงไว้ ก็มันอาหย่อยยยย...งิ ทานเสร็จ ล้างจาน เปิดพัดลม นอนสยายพุงดูทีวี เออ...ราวกับบ้านตัวเองปานนั้น วันศุกร์นี้มีสารทจีน คงมีกับข้าวอีกตรึมราวกะเทศกาลอาหารนานาชาติเดียว แม่บอสชวนไปหม่ำแล้วด้วย โฮะๆๆ เสร็จกี๋ ล้างท้องรอ หลังจากทีน้ำหนักลดมาเป็นเดือนจนพุงเหี่ยว น่าจะได้เวลากลับมาเต่งตุมเหมือนเดิมอีกทีแระ คิกๆ อยากดู Wall-E กะ มาริ แต่คิวเต็มเอี๊ยด ไม่ว่างเลยแฮะ เดี๋ยวเย็นวันนี้มีสอบวิชา Network พรุ่งนี้สอบ Data Structure อืม... ทองยังคงราคาไหลตามน้ำมัน ไม่รู้ปีหน้าจะขึ้นได้ถึง 952$ มั๊ย ลุ้นต่อๆ 2008/8/12 วันแม่แห่งลูกวันแม่ปีนี้พิเศษกว่าทุกๆ ปีที่เกิดมา เพราะทั้งครอบครัวเพิ่งผ่านมรสุมชีวิตลูกเบ้อเร่อเข้าเต็มเปาเมื่อหนูแหวนตัดสินใจลาออก
เมื่อคืนยังนั่งคุยกับป๊าตอนเลิกเรียนในรถ ป๊าชมแม่ไม่หยุดว่าแม่เราเป็นคนใจดี น้ำใจแม่กว้างกว่าคาบสมุทรทั้งห้ามารวมกันซะอีก โน่นแน่ะ สุดขอบจักรวาลก็ยังไม่เท่า ชีวิตนี้แม่ก็มีแต่จะให้ ป๊ายังนับถือน้ำใจว่าคนอย่างนี้หายากจริงๆ
เมื่อเช้าแม่โทรมา บอกว่าได้รับการ์ดวันแม่แล้วนะ
การ์ดนี้มีที่มาที่ไป เพราะเป็นบริการพิเศษของสมาชิกพันทิปอ่ะค่ะ ไปแอบใช้บริการมา ก็แบบว่ามันฟรี ต๊าย...ตาย ทำให้แม่ได้แค่นี้เองรึเรา น่าน้อยใจตัวเองชมัด
ส่วนนังน้องแหววก็โทรหาแม่ตอนสายๆ ไปร้องเพลง สุขสันต์วันแม่ทูยู ให้แม่ฟัง =..=" เยี่ยมมาก ลูกแม่แต่ละคน
ออ...ได้ขอบคุณแม่อย่างเป็นทางการกับทุกเรื่องที่ผ่านมา เหมือนแม่ซื้อชีวิตให้นะ
วันนี้รู้สึกว่าได้เกิดใหม่อีกครั้งจากแม่คนเดิม 555 2008/8/11 My life as a footballมีความเชื่อลึกๆ ว่า เมื่อเราตัดใจจากอะไร เราจะพบสิ่งที่ดีกว่าเสมอ ปาฏิหารย์น้อยๆ นี้น่าจะเป็นจริงอีกครั้ง
หลังจากที่ตัดสินใจลาออกแล้ว แอบกลัวนิดๆ ว่า จะอายมั๊ย จะกลัวมั๊ย จะรู้สึกล้มเหลว จะเสียดาย หรือหมดความมั่นใจในตัวเองไปรึเปล่า ให้ตอบจากใจตรงๆ ก็มีบ้าง แต่ไม่ยักกะทิงนองนอยเท่าที่คิด คนรอบข้างร้อยทั้งร้อยดูเข้าใจ ส่วนใหญ่ก็เห็นด้วยว่าทำถูกแล้ว เออ ค่อยยังชั่ว... ปาฏิหารย์ข้อที่หนึ่งกำลังเกิดขึ้น ได้สนิทกะเพื่อนๆ พี่ๆ ป๊าและแม่มากขึ้นด้วยความเข้าอกเข้าใจกันสุดแรง มันแหล่มมากรุย
เคยโทรคุยกะบอสแบบเซ็งๆ ว่า เรานิเหมือนลูกบอลเนาะ โดนใครเค้าเตะไปเตะมา ลืมตาขึ้นมาดูทีก็งง ว่าตรูมาทำติ่งอะไรอยู่ตรงนี้ฟระ อยากไปโน่นอยากไปนี่ต้องรอคนเตะ เตะดีก็เข้าประตูไป เตะแย่ๆ ก็ออกนอกสนามไปเท่านั้น บอสบอกว่าได้เวลาเปลี่ยนบทมาเป็นคนเล่นซะเองมั่งน่าจะดี
เมื่อวานเลยชวนบอสไปแรดที่เอสพลานาด ระหว่างบอสซื้อกาแฟ เรานั่งอยู่ที่โต๊ะ เอนหัวพิงเบาะนุ่มๆ มองๆ ไปรอบๆ แล้วเกิดอารมณ์แนว แล้วก็หยิบดินสอขึ้นมาโน้ตว่า "ฉันมอง...เป็นมุมมองจากเตียงคนป่วย อยากทำทุกอย่าง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย" แล้วก็หลับตางีบไปพักนึง ชีวิตช่วงนี้มันรสชาติฝาดๆ ดีนะ เดี๋ยวดื่มน้ำตามคงจะหวานๆ ในคอ
สมุดเอาไปเตรียมสอบ นึกไรเล่นก็จดไว้
บอสเอาแพนด้าโอลิมปิคมาให้ดู มือบอสนี่สวยเนาะ จิตนิดๆ ชอบส่องมือชาวบ้าน
ร้านกาแฟในตำนาน
บอสแนะนำให้สมัครงานประจำดู ระหว่างนี้ก็ป๊าก็เสนอให้รับทุนแลกเปลี่ยนไปทำวิจัยในเยอรมัน เจ๊ก็แนะนำฟรีแสนซ์ให้ ค่อยๆ คิด ค่อยๆ ทำไปทีละเปลาะละกัน
อะไรดีๆ กำลังเกิดขึ้น ทีเหลือก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจเราแล้วล่ะ มามะ มาเป็นลูกบอลให้ตรูเตะซะดีๆ
2008/8/8 มีแผล...แต่งดงามเจ๊ให้อัพ ไม่รุจะอัพอะไร มันท้วมท้นประดังประเดไปด้วยอารมณ์และความรู้สึกสารพัดสารพันใดๆ โลก
คร่าวๆ นะว่าได้ตัดสินใจลาออกจากการเรียนป.เอกแล้วค่ะ หลังจากเรียนมาเกือบสามปี
ตอนนี้นั่งปลอบแม่อยู่ เค้าเศร้ามากน่ะ
ไม่รุอารมณ์ไหน 2008/8/7 ...ห่างหายจากโรคนี้ไปนานพอควร จากแต่ก่อนเป็นทุกวัน จางลงเป็นอาทิตย์ละครั้ง ตอนนี้เป็นเดือนละครั้ง...โรคอีช่างล็อคแล้วลืมกุญแจ
วันนี้นังหนูแหวนก็เดินออกจากห้องล็อคกริ๊ก แล้วก็เดินเฉิบๆ ไปเอาผ้าที่ซักไว้ ระหว่างทางพลางนึกได้วะ เอ๊ะ นิกรูล็อคห้อง ลืมเอากุญแจออกมาอีกแล้วชิมิ ? จริงตามคาด ล้วงกระเป๋าซ้ายขวาหน้าหลัง ควานทุกซอกหลืบของกระเป๋าตังค์ แน่แล้ว เปิดเรดาร์สองคิดย้อน โอว พิกัดกุญแจอยู่บนเตียงแน่นอนเชียว =..=" เอาน่ะ ค่อยเซ็ง มีสปิริตไปเอาผ้าที่ซักเสร็จใส่ตะกร้าก่อน แล้วค่อยคิดว่าจะเอาไง จัดการกับผ้าเสร็จก็แบกตะกร้าผ้ามาหาพี่แม่บ้านใจดี พี่แม่บ้านช่วยกรุณาโทรตามเจ้าขอหอมาเอากุญแจสำรองให้ แหล่มมาก เป็นการลืมกุญแจแล้วเข้าห้องได้เร็วเป็นประวัติการณ์ ภูมิใจ งิงิ
เมื่อประมาณเดือนที่แล้วก็ลืมกุญแจไว้ในห้องแถมอีช่างล็อคอย่างหนูแหวนดันคล้องแม่กุญแจโซเล็คอย่างหนาอีกตะหาก ทางหอเค้าก็ไม่มีกุญแจสำรอง กุญแจมีอีกก๊อปปี้ที่ป๊าแต่เจ้าตัวก็ดันกลับหาดใหญ่สามวัน ดึกแล้วอีกตะหาก หนูแหวนเลยต้องเร่ร่อนไปนอนบ้านอาใกล้ๆ กัน โชคดีที่เพื่อนเพียวบินมาจากดูไบกลับบ้านที่หาดใหญ่และกำลังจะกลับกรุงเทพในเช้าวันรุ่งขึ้น เลยให้ป๊าขับรถเอากุญแจห้องหอไปฝากไว้ให้เพียวถึงบ้าน ระหว่่างนั้นก็วอคุยกันตลอดว่ากุญแจอยู่ไหนแล้ว มันส์มาก สุดท้าย เช้าวันรุ่งขึ้นก็โบกรถไปรับเพียวพร้อมกุญแจถึงสนามบินดอนเมือง หนูแหวนทำความเดือดร้อนระดับนานาชาติเลยทีเดียว อันนี้ก็น่าภูมิใจมั่กรุย (ไปรับเพียวเจอเจ๊คิ้มด้วย งิงิ)
หลายครั้งที่ไปลาดกระบัง ถ่อนั่งรถไปสามชั่วโมง ไปยืนอยู่หน้าห้องที่ลาดกระบังแล้วดันสำเนียกได้ว่า กรูไม่ได้เอากุญแจมา =..=" ต้องทนแบกหน้าแตกๆ กลับเข้าเมืองอีกสามชั่วโมง ทรหดมากเลย ภูมิใจๆ
หลายคนคงรู้กิตติศัพท์โรคนี้ที่เกิดกะหนูแหวนๆ ได้เป็นอย่างดี เพราะทำให้ต้องกลายเป็นคอกเกอร์เร่ร่อนไปไม่รู้กี่ครั้ง ไปสิงบ้านอา หอเจ๊ป่าน แฝงตัวเป็นชาวแอร์แอบไปมุดหัวอยู่ฮอลิเดย์อินกะนังเพียวเป็นบางครั้ง สงสัยต้องรักษาจริงจังแล้วล่ะ อย่างอื่นแม่ก็ไม่ลืม แม่ลืมแต่กุญแจ เป็นไรมากม๊ายเนี่ย
ปล. นังหนูแหวนมันยังไม่เข็ดค่ะคุณ คงกำเริบอีกในอีกไม่นานนี้ ...Three hours of Fundamention of computation midterm exam was finished by this evening. The exam was not very difficult so that I spent only an hour and a half to complete it all. Tomorrow is the network project due. Data structure class is on Fri.
I suspect that the woman who plays saxophone wears a wedding ring, doesnt she? 2008/8/6 ...นั่งคุยกะ ช แล้วก็เผลอบอกไปว่า ถ้าวันนึงมีตังค์มีบริษัทเป็นของตัวเอง หนูแหวนนี่แหละจะไปนั่งรับสมัครพนักงานเองกะมือ จะเลือกเอาคนที่มีหัวใจเป็นที่ตั้ง เพราะความรู้ความสามารถมันพัฒนากันได้ ทุกวันนี้ยังนึกขอบคุณพี่ๆ ใจดีหลายคนที่เปิดโอกาสให้ทำอะไรที่อยากทำ อยากเป็นคนนั้น คนที่หยิบยื่นโอกาสให้อีกหลายๆ คนต่อไปเรื่อยๆ
และอีกมุมนึงก็เข้าใจคนที่โดนบังคับให้ทำในสิ่งที่ไม่อยากทำด้วย รับรู้ได้จากประสบการณ์ตรงอีกต่างหากว่าการหางานข้ามสายวิชาที่เรียนมานั้น ต่อให้มีใจรักอยากทำแค่ไหนก็ยากโคตรเลยวุ้ย แล้วจะพาลคิดว่าตัวเองไร้ค่าเอาซะงั้น บางทีเกรดดีโปรไฟล์หรูก็ไม่รับ ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะบอกไว้ในข้อคุณสมบัติด้วยนะ
อาจารย์เคยบอกไว้ว่าถ้ามีโอกาสได้เจอคนข้ามสายงานมาสมัครให้เลือกพิจารณาก่อน เพราะส่วนใหญ่แล้วจะพวกนี้ความสนใจในตัวงานเป็นพิเศษ แถมยังอีโก้ต่ำ อยากรู้อยากลอง และไม่เรียกร้องเงินเดือน ควรเปิดโอกาสให้คนเหล่านี้ ต่อจากนั้นจึงค่อยคัดเอาคนที่มีความรู้ความสามารถขั้นเทพเข้ามาแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ก็พอ นี่ไงกฏ 20-80
มาถึงตรงนี้ เพิ่งนึกได้ว่าป๊าเคยสอนวิชา Human factor แม่ก็สอน Organization Behavior กะ HR น่าสนใจดี เด๋วไปหาหนังสือมาอ่านก่อน ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยคิดติดใจอะไรเลย เผลอนึกถึงแต่ก่อนเคยมีซอแขวนอยู่ที่เสากลางบ้าน ป๊าจะเป็นคนเดียวที่หยิบมาเล่น เห็นอยู่ทุกวันแต่ไม่เคยหยิบมาเเล่นเองลย แต่พอถึงวันที่จับซอขึ้นมาสีวันแรกก็เป็นเพลงได้เลย แปลกดีนะ เหมือนบางอย่างมันก็ซึบซาบไปโดยไม่รู้ตัว ใครจะไปรู้ หนูแหวนอาจจะไปเอาดีทางด้านบริหารบุคคลก็ได้ คริๆ 2008/8/5 ตัดผมชัดมั๊ย
ตัดผมให้สั้นได้อีก พอแล้วสำหรับฤดูกาลนี้ ว่าจะไปตัดกะอายะซังร้านโมกะ ไหนเลยกลับเสร็จร้านเจ๊จูปากซอยอีกจนได้
ชอบใจกะทรงนี้ เบาหัวไปแยะ ยิ้มแป้นจนโดนแซวว่ายิ้มมากเดี๋ยวแก้มแตก หวาย น่ากลัวจัง
อีนังเก้งว่าตัดแล้วเหมือนทอม อ่ะโด่ หนักกว่านี้ก็มีมาแล้ว สงสัยยังไม่เคยเจอ กลัวโดนแย่งสาวแน่เชียว
ชีวิตช่วงนี้สุขก็สุขสุดยอด ทุกข์ก็ทุกข์สาหัส ปนกันไปในแต่ละชั่วโมง หัวใจจะวายเพราะตามอารมณ์ไม่ทัน
ตอนนี้จะเจออะไรก็ต้องเตรียมพร้อมต่อใจลงกราวนด์ไว้ก่อน เป็นศูนย์ไว้ ไม่ปรุงแต่ง
คล้ายๆ จะธรรมะธรรมโม สงบนิ่ง แต่ก็คิดว่านี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้วที่จะจัดการตัวเองให้ผ่านพ้นช่วงนี้ไปได้ ซึ่งไอ้ช่วงนี้ที่ว่า ไม่รุมันจะยาวนานซักเท่าไหร่ด้วยสินะ
ตอนนี้ทำอะไร สนใจแค่ตรงนี้ดีกว่ามั๊ยคะ 2008/8/3 New dimensionฟังคลิปอาจารย์บุญชัยกล่อมมาตลอดสัปดาห์ วันนี้ว่าจะตื่นมาฟังรายการสด ตื่นทันแต่เน็ตดันล่ม รอฟังคลิปต่อไป =..="
ดีนะ ลองเลือกๆ ฟังดู
การบ้านและงานที่ต้องสะสางในสัปดาห์นี้ Java assignment ส่งวันนี้ Semenar DIII ส่งวันจันทร์ Research Meth. สอบอังคาร Funda. of Compu. สอบวันพุธ Network assignment ส่งวันพฤหัส หนูแหวนจะบิน จะบิน...แปลงร่างเป็นซุปเปอร์หนูแหวนได้อีก แกว๊กๆ
วันนี้เดินไปหน้าปากซอยหาอาหาร (สภาพเหมือนหมาคอกเกอร์เร่ร่อนนะ) มีร้านก๋วยเตี๋ยวที่ไม่เคยลองอยู่ร้านนึง เพราะไปทีไรก็ขายหมดแล้วทุกที บางทีคนก็เต็มร้าน วันนี้ตื่นเช้าหน่อยเลยได้ลองของแปลกซักที เลยรู้ว่าที่ขายดีเพราะโคตรถูก ชาม 20 บาท ทั้งซอยนี้มีเจ้าเดียวจริงๆ ร้านข้าวแกงแถวนี้แพงจัด บางทีทานคนเดียวกับสองอย่างยัง 50-60 ก๋วยเตี๋ยวร้านนี้ก็พอทานได้ มีเส้นแบบที่อยากกินด้วยแต่ไม่กล้าสั่ง กลัวหน้าแตก เด๋วไว้ไปถามเค้าอีกทีว่าเค้าเรียกว่าเส้นอะไร หนูแหวนเรียกว่าเส้นเกี้ยมอี๋ค่ะ เส้นอ้วนๆ สั้นๆ คล้ายๆ ปลากริมอ่ะนะ
รู้ป่าวเส้นหมี่แถวหาดใหญ่เค้าเรียกหมี่ฮุ้น ไม่รู้คำนี้ขายอิทธิพลไปถึงไหน แต่แถบเมืองๆ ก็จัสคอลเส้นหมี่ก็เป็นอันรู้กัน เคยครั้งนึงไปเชงเม้งที่พนัสนิคม แวะร้านก๋วยเตี๋ยวสั่งเส้นหมี่ เจ๊แม่ครัวก็ถามอยู่นั่นว่าจะเอาเส้นอะไร ก็บอกว่าเส้นหมี่ เจ๊ถึงกะยกกระบวยตักซุปฟาดโครม อั๊วรุแล้วว่าจะเอาเส้นหมี่ ลื้อจะเอาหมี่ขาวหรือหมี่เหลือง =..=" แถวนี้เค้าเรียกเส้นหมี่ว่าหมี่ขาวแฮะ ส่วนบะหมี่ก็หมี่เหลือง แต่แหม...โหดจัง หมี่หยกเจ๊เรียกหมี่เขียวรึเปล่าฮะ
ถ้าไปทางภูเก็ตจะเป็นต้นกำเนิดของหมี่ซั่ว บางทีก็เรียกหมี่สั่ว ขนาดเหมือนเส้นหมี่แต่รุสึกว่าจะทำกะถั่วเหลือง อร่อย หาดใหญ่ยังพอหากินได้แถวร้านหมี่ไก่ พอมากรุงเทพ...ขาดแคลนชมัด ถ้าหมี่สั่วเส้นใหญ่หน่อยเค้าก็เรียกหมี่เตี๊ยว ผัดขายกันตอนกินเจให้เกลื่อน หลังรพ.หาดใหญ่มีขาย ตอนนี้ยังขายอยู่ป่าวหว่า
เกี้ยมอี๋ บอกไปแล้ว เซี่ยงไฮ้ไม่ใช่ขนมแบบเดี่ยวกะปักปิ่ง แต่เป็นก๋วยเตี๋ยวเป็นแผ่นๆ บางทีสีขาว บางทีสีเขียว ลวกแล้วใสกิ๊ง พอหาทานได้บ้างแต่น้อยเต็มที เพราะเค้าเอาไปลงหม้อทำยำเซี่ยงไฮ้ตีนไก่กันหมด
เส้นปลา กินแล้วได้เนื้อ อิ่มดี วุ้นเส้นก็อีกแบบ อูด้งกะราเม็งสัญชาติญี่ปุ่นก็อร่อย อ้อ มีเส้นบุกด้วย ทานแล้วจะอืดมาก สปาเกตตี้ มักกะโรนี ขนมจีน มาม่า จบคอร์สอาหารเส้นเพียงเท่านี้
2008/8/1 หนังสือจากงานอมรินทร์เมื่อวานไปเดินงานหนังสืออมรินทร์กับเจ๊ป่านจนต้องสัญญากะตัวเองว่าจะไม่ซื้อหนังสือไปอีกหลายเดือนทีเดียว ได้หนังสือมา 8 เล่ม ดังนี้
The Go-Giver ยิ่งให้ยิ่งได้ อ่านจบรวดเดียวเมื่อคืนนี้ อ่านแล้วรู้สึกเป็นคนดีขึ้นมาอีกแล้ว เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับพนักงานน้อยๆ ที่อยากหาคนช่วยทางธุรกิจ ได้เรียนรู้กฎห้าข้อ เกี่ยวกับการให้คุณค่าตัวเอง ผลตอบแทน การสร้างอิทธิพล ความจริงใจ และการรับ ทำให้ประสบความสำเร็จได้อย่างสวยงาม แหล่มดีทีเดียวเอาไปเก้าดาว หักดึงดาวเรื่องจัดหน้าไม่สวย
Inner simplicity คือความเรียบง่ายภายใน ฉบับแปลของสำนักพิมพ์ BLISS โดยเครือมาศ วุฒิการณ์ เป็นหนังสือที่พูดถึงในหนังสือเรื่องเข็มทิศชีวิต เป็นบทๆ บทละสั้นๆ ยังไม่ได้อ่าน รอคิวไปก่อน
The Seven Spiritual Laws of Success ของ Deepak Chopra ฉบับแปลชื่อว่า 7 กฎด้านจิตวิญญาณเพื่อความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม =..=" ใครแปลซับเนี่ยะ รู้สึกราวกะว่าอ่านแล้วจะกลายเป็นเกจิ... ได้ยินกิตติศัพท์มานานว่าเป็นหนังสือที่ดีมากๆ ฟังคนเค้าเล่าถึงมาก็หลายหน เลยลองซื้อฉบับแปลมาอ่านเองซักที เพื่อความซาบซึ้งโดยตรง
The Top Secret ของหมอสม จริงๆ เหนังสือ The Secret ตัวแม่ก็ยังไม่ได้อ่านจริงจังเลย อาศัยฟัง Audio Book เอากะเปิดฉบับ pdf ผ่านๆ แต่เห็นว่า The Top Secret ของหมอสมนี่มาแรงจริงๆ พิมพ์เป็นครั้งที่ 47 แล้วแฮะ จริงๆ ส่วนตัวไม่ชอบแนวหนังสือของหมอสมเลย ดูเป็นตุเป็นตะไปหน่อยไม่ค่อยมีหลักฐานรองรับ ทึกทักเอาเรื่อยๆ อย่างท่านนิวตันใช้ขณิกสมาธิหยั่งเห็นความไม่เที่ยงของลูกแอ๊ปเปิ้ลเนี่ยะ ความรู้ข้าพเจ้าไม่ถึงจริงๆ ว่าหมอสมท่านรู้ได้ยังไง มันขัดใจพิลึก เล่มนี้กว่าจะอ่านจบคงทำใจระงับอารมณ์ไม่ให้ทะเลาะกับคนเขียนซะหลายรอบ ดังนั้น ต่อคิวไว้อ่านท้ายสุด
ธรรมมะเกร็ดแก้ว ของท่าน ว.วชิรเมธี กะ เข็นครกลงเขา ของคุณหญิงจำนงศรี สองเล่มนี้แลกซื้อมาด้วยราคาลด 50% น่าอ่าน ชอบหนังสือซีรี่ย์นี้ ปกน่ารัก เล่มกระทัดรัดดี สองเล่มนี้อ่านวันเดียวก็น่าจะจบ อิอิ
เที่ยวไม่ง้อทัวร์ ตีตั๋วตะลุยเกาหลี... หาข้อมูลบ้านลีจุนกิกะชีวอน ก่อนไปบุก
สุดท้าย นิตยสาร Secret เล่มสอง แอนทองลงปก หลังจากที่อ่านฉบับที่แล้วแล้วยังคาใจ ซื้อเล่มสองมา ไม่น่าจะมีเล่มสามนะ เนื้อหาข้างในไม่ค่อยโดนเซ็นส์
ปล. ยังอ่าน Blink ที่ซื้เมื่อเดือนที่แล้วยังไม่จบเลย =..="
|
|
|
