個人檔案◄ LadyRing ►相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
|
2007/9/30 ...ได้ผมสีบิยองเซ่มาครอบครองแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า เหตุเกิดจากความเหงา โดยศิลปิน ETC ... ผิดเรื่องแระ เหตุเกิดจากพี่ช่างเสริมสวยแถวบ้านมาขอยืมตังค์ โดยนิสัยของหนูแหวนแล้วเป็นพวกไม่ค่อยให้ใครยืมตังค์เท่าไหร่ ไม่มีความคิดให้ใครยืมด้วย เพราะเรื่องเงินเป็นประเด็นที่อ่อนแอและอ่อนไหวในหมู่คนสนิท อาจนำหายนะมาสู่ได้ แม้แต่ความตาย ก็เลยเปลี่ยนเป็นอุดหนุนพี่เค้าแทนละกัน เต็มใจให้เต็มใจรับกันไปถ้วนหน้า ไม่มีอะไรค้างคากัน
ทำให้นึกถึงวันก่อนที่นังเพียวมาปรึกษาเรื่องมีเพื่อนขอยืมตังค์จะทำยังไงดี หนูแหวนเองมีคำตอบไม้ตายในใจ ดังนี้ ให้เค้าเท่าที่เราให้ได้โดยไม่เดือดร้อน...แม้ว่าเพื่อนรักอาจจะหักเหลี่ยมโหดเบี้ยวตังค์เราในตอนอวสานก็ตาม ขณะให้ก็คือให้ด้วยความเต็มใจ ให้ฟีลว่าให้ไปเลย ไม่ใช่ให้ยืม บอกเพื่อนมันไปว่ากูช่วยมึงได้เท่านี้ รับไปซะ จบข่าว ถ้ามันฉลาดพอมันฉลาดพอ มันก็จะเอาไป แล้วถ้ามันเป็นคนดีพอมันก็จะเอามาคืน เงินจำนวนไม่มากนักที่เราเต็มใจให้คือการวัดใจกัน ว่าจะคบกันต่อไปได้รึเปล่า ถ้าแม่งไม่คืน ทำเงียบ ทำมึน สรุป...เลิกคบได้ หนูแหวนตัดสินได้เลยว่าคนนี้ไม่มีสัจจะ พูดแล้วไม่ทำ ซึ่งหนูแหวนถือมาก และการกำจัดคน "งี่เง่า" อย่างนี้ออกจากวงจรชีวิตเราไปได้แลกกับเงินเพียงเล็กน้อยถือเป็นบุญกระหน่ำซัมเมอร์เซล แม๊...คิดถึงเรื่องพรรค์นี้ทีไรของขึ้นทุกที ตัวจะเริ่มสั่น ควันจะออกหู คุมอารมณ์ไม่ค่อยอยู่ พอดีกว่า
แต่เชื่อเถอะค่ะ หนูแหวนมีประสบการณ์ตรงกับการตัดความสัมพันธ์เพียงชั่วข้ามคืนกับคนเฮงซวยมาแล้วหลายหน และนี่เป็นเหตุผลที่ทำให้คนเพื่อนทีละน้อยๆ และคบกันนานๆ มีที่สนิทจริงๆ ก็นับคนได้ 2 คน เพียวกะเจ๊ เห็นหน้ากันอยู่ พึ่งพาและเชื่อใจกันได้ทั้งคู่ เป็นผลจากการกรองคนรู้จักพวกกากๆ แกนๆ ออกไปแล้วส่วนหนึ่ง อย่างนังเพียวนี่ก็คบกันครึ่งชีวิตเข้าไปแล้ว อย่างอึนโซที่เขียนไปเมื่อวานก็รู้จักตั้งแต่มหาลัย ไม่เจอกันมาสามปีก็จริง แต่จะมารื้อฟื้นความสัมพันธ์กันใหม่คงไม่นาน ได้กอดกัน ตบหัวกันซักที เด๋วก็สนิทวี๊ดวิ๊วเหมือนเดิม ของไม่แรงจริงอยู่กะหนูแหวนไม่ได้หรอกค่ะ มันแพ้บารมีกัน คะใจ๊ ?
มีเรื่องมาเล่า
ขณะหนูแหวนนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถกระบะคันหนึ่ง คนข้างๆ ก็พูดมาว่า "ถ้าพี่มีอะไรที่แหวนไม่ชอบก็บอกเลยนะ พี่อยากให้เราคบกันไปนานๆ"
...ประโยคนี้เป็นหมัดฮุคสอยปลายคาง ทำเอาหนูแหวนน๊อคตั้งแต่ระฆังยกที่หนึ่งเพิ่งเคาะ เราก็รู้จักกันมาระยะนึงแล้วนะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าพี่เค้าจะพูดอะไรโดนใจขนาดนี้ ประโยคสั้นๆ เข้าใจง่าย แต่มัน imply ได้ว่าคนนี้แหละที่เค้าอยากคบกะเราจริงๆ คนนี้แหละที่สมควรถูกรักมากมาย เสียดาย...คนนั้นดันเป็นเจ๊ป่านศรีดีๆ นี่เอง (รูปงานแต่งในโบสถ์ เจ้าบ่าวงาบสายรัดถุงน่อง เจ้าสาวโยนดอกไม้ บาทหลวงหัวล้าน งานเต้นรำในทุ่งเดฟเฟอร์ดิล มีลูกสาวลูกชายวิ่งไล่บิดหูกัน ทุกสิ่งอัน พลันสลาย...ในชั่วเคี้ยวมากแหลก) แต่ยังไงหนูแหวนก็รักเจ๊นะ และจะรักต่อไปเรื่อยๆ (คืนนี้ไปอาศัยนอนที่หอด้วยคนนะจ๊ะ ~)
เมื่อเช้าเรียนกีตาร์เสร็จ แวะร้านหนังสืออีกแระ ได้หนังอัจฉริยะสร้างได้ของหนูดีมาจนได้ อยากอ่านแต่ไม่อยากซื้อซักที วันนี้ทนไม่ไหว เลยซื้อ... พิมพ์ทำไมให้ยาวเนี่ยะ งงตัวเอง จะมาบอกว่าแต่ก่อนเคยเห็นหนูดีในรายการจับเข่าคุย ไม่ชอบบุคลิกเค้าเลย ไม่ถูกชะตา เขม่นนิดๆ หมั่นไส้เค้าหน่อยๆ ไม่รู้ทำไม อาจเป็นเพราะเจอคนแบบเดียวกัน เห็นแว๊บแรกเลยโดนบารมีเค้าซัดใส่หน้าทำเอามึน แต่ได้ข่าวว่าหนังสือเล่มนี้ดี แถมหนูดีเองก็จบมาทางอัจฉริยภาพโดยตรง แล้วเธอก็เป็นคนที่เก่งเอาเรื่องเลย เอาน่า ซักหน่อย เลยลองอ่านดู ปรากฏว่าเธอเขียนดีนะ เพราะอ่านแล้วสรุปได้ว่า อัจริยะมันสร้างกันได้ และที่หนูแหนทำๆ อยู่ก็เป็นหนทางที่ถูกต้องแล้ว ลบภาพมนุษย์ตู้เย็นแว่นหน้าเตอะออกไปได้เลยค่ะ คนมันจะเก่งทั้งศาสตร์และศิลป์ในเวลาเดียวกันได้ ไม่แปลก ด๊อกเตอร์จะทำผมทรงบิยองเซ่นั่งเล่นกีตาร์มั่ง มันไม่ได้ทำให้ตรรกะน้อยลงนะเฟ่ย ! จำไว้
°•♂ ♥ l| ♀ แจ๋วแหวว ¨® |l ☆•° I think you're gonna be just fine says: --------------------------------จดๆๆ วิธีการทำภาพดรออิ้ง เปิดรูป filter-sharpen-unsharp mask ปรับค่าให้มันดูหยาบๆ เหมือนผิวกระดาษอ่ะ amout 500 radius 2 ได้ texture-grain ปรับ intensity contrast เอาเอง type=soft แล้วก้อ texture-texturizer ถ้าจะให้มันดูเหมือนอยู่บนกระดาษวาดรูปจริงๆ ปรับcurve ใช้doge,burn toolทำไฮไลท์ผมก้อได้ แล้วแต่เทคนิคส่วนบุคคล 2007/9/29 ...มาอัพเดทชีวิตซักทีตามที่เจ๊ป่านศรีจุดธูปเรียกจากปากหลุม
ช่วงนี้เหนื่อยเป็นพิเศษถ้วยใหญ่ไม่งอกไม่ผัก เมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้ไปเทรนงาน ได้งานพิเศษที่ Mathnasium ...โอ้ว ลิซ่า ตำแหน่งนี้ดูดีมีชาติตระกูลมากมาย เป็น พาร์ทไทม์เทรนเนอร์ มีเรื่องมหัศจรรย์นิดหน่อย ได้ไปเจออึนโซ
อึนโซ เป็นเพื่อนในกรุ๊ปสมัยมหาลัยวัยเอ๊าะ ไม่เจอกันนานมาก เพราะอึนโซต้องไปญี่ปุ่นปีนึงเลยดรอปเรียนไป เลยจบช้ากว่าหนูแหวนปีนึง แถมยังเรียนคนละภาค แต่ทำกิจกรรมของมหาลัยด้วยกันตลอด ทั้งงานวิเทศสัมพันธ์ สลับกันไปจีน เรียนภาษา เรียนดนตรี งานพิเศษ ค่ายภาษาอังกฤษ และกิจกรรมนานาที่ชาวบ้านไม่ค่อยทำกัน ก็ได้อึนโซนี่แหละลากกันไปตลอด คลาดกันเองบ้างในบางเรื่อง แต่ก็เก็บทุกกิจกรรมที่สามารถตามประสาเด็กไฮเปอร์ นั่งเรียนเฉยๆ ไม่ได้จะง่อยเอา
ไม่รุบุญกรรมใดนำอึนโซมานั่งรอเทรนงานที่หน้าแมธเนเซียม งง อึ้ง ทึ่ง ไม่ได้เจอกันร่วมสามปี เวลามันจะเจอกันก็ง่ายอย่างนี้อ่ะนะ พระเจ้านี่โคตรขำ อึนโซเองก็มีงานประจำอยู่แล้ว ดูไม่มีเหตุผลที่จะมาสมัครพาร์ทไทม์เลย หนูแหวนก็เหมือนกัน แต่ก็มา มาเพื่องง ...อึนโซบอกมาประโยคนึง ว่า ...เพราะเรามันเหมือนกัน ! จริงๆ ด้วย เหมือนฝาแฝดที่ถูกแยกกันเลี้ยงยังไงไม่รุ ความคิดเรายังคล้ายๆ กัน ความไฮเปอร์ยังมีอยู่ในกมลสันดานมากมาย เอาไม่ออก สรุปว่าจะเกาะอึนโซเป็นพาร์ทเนอร์เทรนงานและทำงานเป็นเพื่อนกัน งิงิ
จันทร์ พุธ ศุกร์ จะใช้ชีวิตอยู่ย่านสีลมเพื่อเรียนโทเฟิล อยากได้ซัก 700 เคยเจอนักศึกษาจีนทำได้ ทำไมหนูแหวนจะทำไม่ได้คะ ช่วงนี้อ่านหนังสือแนวจิตวิทยาพัฒนาตนเองอยู่ ของคุณบัณฑิตที่เค้าเป็นวาทยากรระดับโลกอ่ะ แล้วก็เลยเชื่อในพลังอะไรบางอย่าง พลังจิตละมั๊ง อย่า underestimate ตัวเองเด็ดขาด คุณทำได้ คุณทำได้ ทำได้ทุกอย่าง ต้องเชื่ออย่างนี้
เมื่อเดือนที่แล้วเลยลองของโดยการเริ่ม...อยากสวย...ต้องสวยให้ได้ ตลกอ่ะดิ ลองดูน่ะ ภาวนาหน้ากระจกทุกวัน ยิ้มไปแต่งหน้าไป ซื้อเสื้อผ้าใหม่ เปลี่ยนรูปแบบการดำรงชีวิตพอสมควร ถ่ายรูปตัวเอง ชื่นชมตัวเอง ทำอะไรก็ได้ให้...สวย หนึ่งเดือนผ่านไป เช็คเรตติ้งโดยรวม ก็มีคนทักว่าสวยขึ้น ไม่ต้องถาม เค้าบอกมาเอง ตามนั้น เออ...แปลกดี หนูแหวนกะปิหายไปแล้ว กลายเป็นอะไรที่สวยงามมากขึ้น แม้ไม่ใช่นางสาวไทย แต่ก็ดูดีกว่าเดิมเยอะแล้ว นี่ไงที่เค้าบอกว่าให้ไปให้ถึงดวงดาว ทำทุกอย่างทุกวิถีทางเพื่อไปให้ถึง ถึงไปไม่ถึง ถ้าได้พยายามแล้วก็คงอยู่สูงกว่าที่เป็นอยู่เดิมมากแล้ว
ในหนังสือบอกว่าให้ตั้งจุดประสงค์ของตัวเองให้แน่ชัด แล้วทุ่มสุดตัว ไม่ถอยกลับ
อาจารย์บุญชัยที่สอนภาษาอังกฤษพูดมาประโยคนึงที่น่าจดจำว่า ห้ามคิดเรื่องอดีต เพราะเรื่องในอดีตที่เราเรียนรู้มาเราจำมันได้อยู่แล้วล่ะ มันฝังลงไปในใจเราเรียบร้อยแล้ว คิดถึงมันก็มีแต่จะฟุ้งซ่าน เหมือนมีเงาซ้อนเงา... จริงด้วย ! เรื่องเก่าๆ มันก็คือข้อมูลเก่าๆ เอาข้อมูลเก่าๆ มานั่งอ่านอีกกี่รอบมันก็คือข้อมูลเก่าๆ เสียดายเวลาและโอกาสที่จะรับรู้สิ่งใหม่มากมาย หนูแหวนเคยโดนป๊าดุมาหลายครั้งว่าอย่าคร่ำครวญเรื่องอดีต ก็งงมาตั้งนาน ตอนนี้เก็ทละ
ช่วงนี้เหนื่อยกายมากมาย กลับบ้านถึงกับสลบเหมือด แต่ก็สบายใจอย่างที่สุด สปอยด์ตัวเองเต็มที่ เอาเลย อยากทำอะไรทำไปเล้ย เวลายี่สิบสี่ชั่วโมงต่อวันไม่เคยพอ เป็นไฮเปอร์กำเริบ แอคทีฟตลอดเวลาจนอยากไปหาหมอทานยาซึม เพราะสองอาทิตย์ที่ผ่านมาพักผ่อนไม่พอจนถึงกะเป็นลมในสนามบินต้องเลื่อนตั๋ววุ่นวาย อยากทำนู่นทำนี่ตลอด ไม่อยากนอนเลย เสียดายเวลา...เกินพอดีไปซะแล้วเรา ~
หนูแหวนลิสต์สเป็คชชายในฝันไว้เรียบร้อยแล้ว หนึ่งหน้ากระดาษเอสี่ ตามคำแนะนำของคุณบัณฑิต มันต้องมีหนึ่งคนในโลกที่เกิดมาพร้อมคุณสมบัติดังกล่าว อดใจรอไป ต้องเจอแน่ๆ พลังจิตเรื่องนี้แรงมาก เป้าหมายชัดเจน รอจังหวะ Target lock เรียบร้อย ยิงมิสไซส์ นัดเดียวนัดสุดท้าย ต้องโดน
ก่อนหน้าจะโดน...ไม่กี่วันที่แล้วไอ้เชี่ยแจ๊คโทรมา อินักเรียนอังกฤษ ตอนนี้กลับมาอยู่บ้านที่นครฯ โทรมาชวนไปงานแต่งงานเกริก 2 ธันวาศกนี้ เป็นเรื่องอันน่ายินดี เดี๋ยวจะสับหลีกตารางคิวทองไปสงขลาให้ได้ พี-แตง ฉ่ารีฟ คีม พวกนี้มีครอบครัวแล้ว...จดไว้กันลืม ชอบพาดพิงถึงบ่อยๆ ลืมทุกทีว่าแต่งงานแล้วนี่นา เด๋วโดนศรีภรรยาเค้ามาเขกหัวเอา 55
นอกเรื่อง เห็นเพลงกะลังดัง เป็น ost. สายลับฯ นำมาร้องใหม่โดยพี่ป๊อบ อีกแระ ? พี่มีเส้นใหญ่อะไรกะเพลงประกอบหนังรึเปล่าคะ ตั้งแต่มะหมาสี่ขาหนึ่งหาง เพื่อนกูรักมึงค่ะ และนี่ก็อีกเรื่องกะน้องดา ที่เกือบตดทางจมูกได้แระหนู พยายามเข้า ศึกษาความเทพได้จากน้องลิเดียนะคะ
ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ
คำร้อง/ทำนอง ตุล ไวฑูรเกียรติ ให้เครดิตคนนี้เต็มๆ เพลงนี้เนื้อร้องเพราะเนียนมากมาย ลึกซึ้งกินใจ ใช้ภาษาไทยได้อย่างเทพ ศิลปิน อพาร์ตเมนต์คุณป้า อัลบั้ม โรแมนติค คอเมดี้ สมัยนั้นเพลงนี้เคยเป็นเพลงยอดเยี่ยมของเวที คนอ่านเพลงอะวอร์ด ด้วย แต่ละเพลงที่ได้รางวัลไป เนื้อร้องเพราะทุกเพลง อ่านเพลงแล้วชวนให้สุนทรีย์ดีละเกิน ชอบออริจินัลมากกว่า เสียงมันสดๆ ดี โทนอารมณ์อยู่ในผับใกล้ปิด กะลังกรึ่มๆ คนน้อยๆ เพ้อหน่อยๆ หัวเอนๆ โยกไปมา ประชดชีวิต ~
เวอร์ชั่นใหม่นี่ทำ soft ลงมาเยอะ สุนทรีย์ นุ่มนิ่ม ชิวๆ เหมือนนอนฟังบนเตียงคิงไซส์หนานุ่ม ปิดแอร์ นอน แล้วฝันตามเพลงไปซะงั้น ~
นั่งคนเดียวแล้วมองกระจก ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ
โดดเดี่ยวกับความเหงา อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก แต่ไม่รู้ความหมายของมัน หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง และพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน จูบเพื่อร่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไปโดยไม่รู้จักเธอ ทบทวนเรื่องราวต่างๆ ทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน
บทกวีไม่มีความหมาย ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร หากจะมีโอกาสสักหน จะร่ายมนต์กับสายน้ำจันทน์ เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง แล้วพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ 2007/9/15 HBDเป็นคนที่มีงานสุมหัว แต่ขี้เกียจทำ....
วันนี้เลยตั้งโจทย์ง่ายๆ ให้กับตัวเอง โดยการหาว่าคนคนนี้อายุเท่าไหร่...ไม่มีข้อมูลอะไรเลยนอกจากชื่อที่ใช้ในเน็ต T^T
ตอนนี้ได้ชื่อ-นามสกุล วันเกิด...ซึ่งก็คือวันนี้ ไม่มีปีเกิด
เลยมีคำถามต่อว่า...เค้าอายุเท่าไหร่
หาข้อมูลตามอินเตอร์เน็ตไปเรื่อยๆ
ได้คำตอบว่า
Happy Birthday ครบรอบ 32 ขวบค่ะ
ชัวร์หรือมั่วนิ่ม รอเจ้าตัวมาคอนเฟิร์ม แล้วค่อยบอกว่าได้เลขนี้มาแต่ใด...แทงกั๊กไว้ กันหน้าแตก งิงิ
วันนี้เป็นวันเกิดของมาร์โคโปโล และอธากา คริสตี้ด้วยนะ
ปล. ส่วนหนูแหวนเกิดตรงกะจูเลียส ซีซ่าร์ ป๊าเกิดตรงกะเช็คสเปียร์ตามที่ได้โม้มาเนิ่นนาน...Wikipedia เค้าเฟิร์มมาว่างั้น ป๊าไม่ได้มั่วแฮะ ~ 2007/9/12 ...มาแปะไว้ว่านี่คือไดอะรี่ที่เข้าไปอ่านบ่อยๆ จะเปิดทีไรหาใน Favourite ไม่เคยเจอซักที ^^"
เรียน เจ้าของสเปซผู้พิทักษ์ความรักและความยุติธรรม
เรื่อง เจ๊ป่านศรีปารวีสุดสวย
ขอสาปแช่งให้ข้าพเจ้าตายไปด้วยความละอาย
 นัดกะเจ๊ป่านไว้เป็นดิบดีว่าจะไปหา ดันลืมอวัยวะชิ้นสำคัญเรียกว่าโทรศัพท์มือถือ ใส่ทิ้งไว้ในเสื้อชอปเน่าๆ ก่อนถอดแล้วออกจากหอเดินทางไกลเข้าเมือง ทันใดนั้นพลันนึกขึ้นได้  มีอาการเหมือนหมาหลง งง ไม่มีที่ไป  อึ้งไปครู่ใหญ่  ร้องไห้เงียบๆ ในใจ  ก่อนแบกเสื้อผ้าไปขออาศัยบ้านญาติผู้ใหญ่นอน ข้อมูลที่ทราบ ได้แก่ ชื่อจริง ชื่อเล่น สถานที่อยู่คร่าวๆ เลยลงมือเปิดเน็ตออนไลน์ก็ไม่มีวี่แววจะติดต่อกะเจ๊ได้ เราสองศรีพี่น้องไม่คิดจะคบเพื่อนกันมั่งหรืออย่างไรไม่ทราบได้ ไม่มีใครมีเบอร์ของอีกคนเลย กรรมจริงๆ นั่งเซ็งไปก็เสียเวลาเปล่าเลยส่งเมล์ไปสองฉบับขำๆ
 เจ๊แกคงไม่ได้อ่าน คิดสิ คิดสิ ทำยังไงดีสุดท้ายได้อากู๋กูเกิ้ลช่วยชีวิต เสิร์ชด้วยคียเวิร์ดว่า...เรวดี 18... ข้อมูลสุดท้ายในหัว
 คาดว่าเจ๊แกอยู่แถวนั้น โป๊ะเชะ มั่วได้โล่ห์เลยดิชั้นเนี่ยะ ได้ชื่อคอนโดพร้อมกับเบอร์โทรมา คริๆ โทรไปถามไถ่ได้เบอร์ห้อง ได้คุยกะเจ๊ ขอโทษขอโพยที่ไปไม่ถึงตามนัดหมาย และในที่สุดก็ตบแท๊กซี่ไปเจอตัวเจ๊จนได้ ! อัจฉริยะข้ามคืนในคืนนี้ได้แกดิชั้นเองย่ะ  กว่าจะถอดรหัสหาเจ๊ได้ เกือบถอดใจซะแระจะบอกว่า หนู
 กูเกิ้ลจริงๆ ค่ะ ดูหนังของทามะจังหน้ามนคนน่ารัก เรื่อง Heavenly Forrest นางเอกใส่แว่นเอ๋อเหรอเหมือนดิชั้นมากมาย (เจ๊ก็ใส่แว่นนะยะ...หลังไมค์ตะโกนมา) ไฮไลท์อยู่ที่ได้จุ๊บๆ
 กะทามะจังด้วย คริๆ ดูไปพลางก็นั่งมองหน้าเจ๊ไปพลาง สวีทวี๊ดวิ้ว ผสมอารมณ์เซ็งเปร็ด เนื่องจากสาวโสดสองคนแทบจะฆ่ากันตายอนาถคาคอนโด เรื่องแย่งพระเอกกัน ปล. ลืม mp3 ไว้ห้องเจ๊อ่า เด๋ววันอาทิตย์ไปเอาเน้อ ~ (ไอ้โรคขี้ลืมเนี่ยะ เจอทามะจังคิสซักทีคงหาย ไม่ก็ตายไปเลย)
Lots of X and O (อยากลงท้ายจดหมายอย่างงี้มานานแระ เอาซะหน่อย)
จาก หนูแว๋ลทซ์
ไปสิงคโปร์เองเป็นแระ อยากไปอีก เล็กโฮสเทลถูกๆ ไว้ งิงิ http://www.hostelworld.com/findabed.php?OrderBy=price คนเดียวก็เปรี้ยวได้ ~ 2007/9/11 เพลงตอนแรกกะจะคิดสั้นแปะเพลงไว้เฉยๆ คิดไปคิดมา บ่นๆ ซะหน่อยดีกว่า งิงิ
แบบว่าเราว่านะ เพิ่งได้ฟังอัลบั้ม Bossa Blossom ทั้งสองอัลบั้มที่ออกมาจากสังกัดสนามหลวง น่ารักดี เท่าที่รู้ โอ๋ ดูบาดูเป็นโปรดิวเซอร์ เลยนึกกลับไปถึงผลงานเก่าๆ ชั่งใจดูแล้วปรากฏว่าเราชอบอัลบั้มดูบาดูมากกว่าแฮะ รู้สึกว่าเสียงมันแน่นๆ อาจจะเป็นเพราะเค้าตั้งใจทำให้เป็นสวิง เบสหนึบๆ กว่า Bossa Blossom ซึ่งฟังดูเบาๆ กลวงๆ แหลมๆ ฟังหลายรอบเข้าชักรำคาญ ธุนะคับพี่ รู้สึกเหมือนเอาไม้จิ้มฟันมาทิ่มหู แรกๆ ก็จั๊กกะเดียมดี เพลิน เคลิ้ม ฟังหลายๆ รอบชักเจ็บหูแฮะ เลยฟังแค่วันละสองสามรอบก็พอแระ อิอิ
ชอบเพลงนี้อ่ะ งานเก่าของป๋าเบิร์ด
เสียงกระซิบ G / Asus2/ G / Asus2 D G เมื่อเราสบตา เหมือนว่าจะรู้ Asus2 ทั้งที่มองอยู่ แต่ก็ดูเหมือนยังไกล G **ช่วยกระเถิบมา เข้ามาฝากใจ Asus2 D ซบลงตรงไหล แอบอุ่นไอของกายกัน Em G *ลมหายใจอุ่นๆ ไอละมุนจากเธอ Em G ใจฉันคงละเมอ ไปแสนไกล Em G คำรักเพียงแผ่วๆ ฟังแล้วยอมหมดใจ Em G ลืมฟ้าดินใดๆไปทั้งวัน D Am เอ่ยคำรักกันเมื่อเรานั้นได้อยู่เคียง G มีแต่เสียงกระซิบๆมาจากหัวใจ G / Asus2/ G / Asus2 D G *** ฝั่งรอยอุ่นไอ ให้เราจดจำ Asus2 แสนจะชุ่มฉ่ำ เอ่ยแต่คำที่จริงใจ G ขอจงพูดจาสัญญาออกไป Asus2 D ซบลงตรงไหล่ติดตรึงใจมิลืมเลือน (*) G / Asus2/ G / Asus2 D (*) G / Asus2 (**) G/Asus2 (***) 2007/9/9 SoulmateSoulmate lyrics by Natasha Bedingfield.
Incompatible, it don't matter though
'cos someone's bound to hear my cry Speak out if you do you're not easy to find เข้ากันไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะเฟ่ย
เพราะยังไงก็ต้องมีใครสักคนที่ถูกส่งมาให้ก้มมาฟังชั้นร้องไห้
ถ้าแกเป็นคนนั้นอ่ะนะ บอกชั้นด้วย
เพราะแกอ่ะหาตัวยากชมัด
Is it possible Mr. Loveable
is already in my life? right in front of me or maybe you're in disguise เป็นไปได้รึเปล่าวะที่ นาย รักได้ รักดี จะเข้ามาอยู่ในชีวิตชั้นแล้ว
ตรงหน้าชั้นเนี่ยะ
หรือบางทีอาจเป็นแกแปลงร่างมา
Who doesn't long for someone to hold
who knows how to love you without being told somebody tell me why I'm on my own if there's a soulmate for everyone ไอตรงเนี่ยะ แปลไม่ออก ท่อนฮุคซะด้วย ไม่รู้มันเป็นประโยคคำถามหรือ Relative cause
เอาละนะ เริ่มมั่วแระ
ใครฟระที่จะไม่อยากถูกกอด
ใครจะรู้ว่าจะรักแกแบบไหนยังไง ถ้าแกไม่บอกอ่ะ
ใครก็ได้บอกชั้นหน่อยจิ ว่าทำไมชั้นถีงได้ยังอยู่คนเดียว
ถ้ามันมีคู่แท้สำหรับทุกคน
Here we are again, circles never end
how do I find the perfect fit there's enough for everyone but I'm still waiting in line แล้วชั้นกะแกก็กลับมาตรงนี้อีกแระ ห่วงโซ่นี้มันก็ไม่มีวันสิ้นสุดอ่ะ
ชั้นจะหาคนที่เหมาะกะชั้นได้ยังไง
แม้ว่าคู่แท้จะมีพอสำหรับทุกคน
แต่ชั้นก็ยังคงต้องเข้าคิวรอไป
(รอคิวเหียกไรก็ไม่รุ จริงๆ ไปรุมหยิบเลยก็ได้นี่นะ)
Most relationships seem so transitory
They're all good but not the permanent one ความสัมพันธ์ส่วนใหญ่ มันก็เป็นแบบรักไป-รักมา อ่ะนะ
มันก็ดีหมดแหละ แต่ไม่ยั่งยืนว่ะ
เรื่องของอุรังอุตังปักกิ่งวันนี้วันอาทิตย์จิตแจ่มใสกิ๊งๆ เลย ไปเรียนกีตาร์ปาจิงโกะ (ชอบคำนี้จริง เอาไปใส่ตรงไหนก็ดีงาม) เรียนเสร็จเดินเข้าห้าง ผ่านร้านแมงป่อง ได้ซีดี Easy Sunday ของรวมมิตร Channel V มา กะ Eldissa มาฟังเล่น ออกจากร้านอย่างงงๆ เวลานอนไม่พอนี่มันไม่ค่อยมีสติในการใช้เงินเลยแฮะ ^^"
จาก Sweet Sunday ชอบเพลง You gotta be อ่ะ ให้แกว่ะเพียว ให้กูด้วย 55+ ว่างๆ เด๋ว Rip ให้
พี่จูร้านทำผมบอกว่า ตอนนี้ผมหนูแหวนสวอนได้สวยศรีมั่กๆ ตีเกลียวลังกาหน้า ราวดอฟอีกสองตลบก็ตกลงบ่าอย่างงดงาม เอาไปคะแนนเต็มสิบ
แต่หนูแหวนกลับมองว่าสภาพตอนนี้ ดำ หัวหยิก ตาตี่ ฟันเหยิน หูกาง... หรือเมื่อทุกสิ่งอันอัปลักษณ์มารวมบนหน้าหนูแหวนแล้วสิ่งมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น
พี่จูกะไอ้บูลลี่เบียร์ถามว่าไปทำจมูกมารึเปล่า เอ่อ...ตังค์กินข้าวยังไม่มีเลย สงสัยช่วงนี้แหลเก่งไปหน่อย จมูกเลยยืดเอาๆ...มั๊ง
เช็คเรตติ้งโดยรวมแล้ว สรุปว่าสวยขึ้น กร๊ากๆๆๆ สะใจ (โว้ย !!) สำมะเหร็ดไปอีกขั้น สวยสามารถ สวยแสวง สวยด้วยความพยายาม
หนูแหวนจะสวยเอาโล่ห์ค่ะ
เอเอฟ นัทได้ที่หนึ่ง อันนี้โอเค ชอบไฮโซ ชอบฉลาด ชอบมาดนิ่มๆ
แต่หนูลูกโป่งได้ที่ห้า ขัดใจป้าอย่างแรง ไม่ได้ดั่งใจเลย ลูกโป่งป้าชอบหนูนะลูก หนูไม่แร่ด มารยามดีงาม ป้าช๊อบชอบ ดูไฮโซทรงศักดิ์ดี เด๋วหนูออกซีดีป้าจะซื้อนะลูกนะ อย่าน้อยใจเลย
พลิกโพลกันเช่นนี้ เห็นทีปีหน้าจะต้องเข้าประกวดเอง...อายุเกินยังน้อ ~
รักฉันให้เหมือนกีตาร์ กอดและเกาพุงทุกเช้าและก่อนเข้านอน (เดินร้านหนังสือ เห็นหนังสือเรื่อง Love me likes a violin เป็นต้นเหตุของความคิดประโยคพิลึกดังกล่าวข้างต้น)
เมื่อคืนฟังเพลง Soulmate ของน้องฟ้า Natasha Bedingfield เพราะอ่า ได้แกรมมี่ด้วยเหรอ แต่แปลไม่ออกง่ะ โง๊วโง่ว...อ่ะ ^^" 2007/9/7 หลายเรื่องโย่ว ผ่านไปหกปีเพิ่งนึกกันได้ว่าควรมาเจอกันเพื่อเฮฮาปาจิงโกะกันมั่ง เด็กกรุ๊ปเอนี่ความรู้สึกคิดถึงกันนิมันช้ากันดีจริงๆ
เริ่มจากคุณชายจ๊อยสกายวอร์คเกอร์เอ็มชวนเหมี่ยว หญิงเหมี่ยวเอ็มชวนหญิงแหวนยามวิกาล หนูแหวนเลยโทรชวนหญิงถังเบียร์ต่อ แล้วตามไปโพสคอมเม้นต์ไว้ใน Hi5 ของหญิงอุ๊ ช่างเป็นห่วงโซ่อาหารที่น่าประทับใจซะเหลือเกิน...คริๆ ยังไม่ได้นัดสถานที่ แต่คาดว่าเสาร์นี้ ไม่เกิน เจอกัน สามสี่คนก็เปรี้ยวได้แระ
เจ๊ป่านศรีปารวีสุดสวยส่งฟอร์เวิร์ดอีเมล์มาได้น่าประทับใจ เนื้อความมีอยู่ว่า...
ผู้ชายที่ไม่ควรเสียเวลาด้วย เมื่อคุณเป็นผู้หญิงอายุใกล้ 30 ผู้ชายก้อดูไว้นะ ว่าเป็นหรือป่าว ถ้าเป็นก้อรีบปรับปรุงตัวซะ ผู้หญิงทุกคนกำลังจับตามองคุณอยู่นะ ปลายฝนต้นหนาวเลข 29 มาเยือน คุณเอ๋ย ยังเสียเวลากับผู้ชายแบบนี้อยู่หรือเปล่า 1 ผู้ชายที่คิดว่างานบ้านเป็นเรื่องของผู้หญิงและไม่คิดจะช่วย/คิดว่าไม่ผิดที่ผู้ชายจะมีกิ๊กหรือชู้ = ต้องโทษประหาร สับแล้วโยนให้เป็ดกิน 2. มีหนี้ท่วมหัว เป็นหนี้พนันบอล บัตรเครดิตและหนี้อื่นๆ
3. ผู้ชายวัยทำงานที่ยังนั่งเล่นเกมส์เป็นกิจวัตรและไม่ทำกิจกรรมอะไรนอกจากนอนในวันหยุด = ต้องส่งกลับไปอยู่ รร อนุบาลกินนอน เราเคยเจอสามีเพื่อนเอาเกมส์ไปต่อกับทีวีห้องพักฟื้น หลังจากเพื่อนเราเพิ่งคลอดลูกอ่ะ หยองน่ะ ผู้ชายแบบนี้
4. ผู้ชายที่อายุมากกว่าแต่รายได้ต่ำกว่า = มีแฟนเหมือนมีพ่อ แถมขอเงินก็ไม่ได้
5. ผู้ชายอายุน้อยกว่า ที่คิดว่าเรามีรายได้มากกว่า และจ้องแต่จะให้เราจ่าย = มีแฟนเหมือนมีลูก ป้าบเราแล้วยังจะให้เราจ่ายค่าไอติม
6. ไม่พาเราไปแนะนำให้ครอบครัวเค้ารู้จักและไม่เคยพาไปบ้านช่องเค้า = คงโกหกอะไรชัวร์ หรือครอบครัวคงเป็นแบบ Adam's Family
7. ผู้ชายที่ไม่แน่ใจตัวเองว่าชอบผู้หญิงรึเปล่า = ประตูหน้า Lock lock lock!! แบบนี้ระวังโรค
8. ผู้ชายที่มีครอบครัว อ้างว่าแยกกันอยู่แล้วแต่หย่าไม่ได้ (แถวบ้านเรียกว่าโกหก) = มุขนี้หมาแก่อายุ 35 ขึ้นไปชอบเอาไว้หลอกเด็กอายุ 20 กว่าๆ 29 แล้วอย่าหลงกล เอาน้ำร้อนราดมันซะ!
9. ไม่สามารถเสียสละเวลางานเพื่อเราได้ ไม่ว่าเรื่องจะฉุกเฉินแค่ไหน = บ้างานแบบนี้จะแต่งกับมันเอาโล่ห์หรอ
10. ผู้ชายที่ Give silent treatment มีปากแต่ไม่รู้จักใช้พูดปรับความเข้าใจ มีเรื่องทีไรเงียบตลอด
11. ผู้ชายที่แมนมาก ไม่เดินจับมือ ไม่ช่วยถือของ และเดินนำหน้าผู้หญิงตลอด เราเดินตกท่อมันยังไม่รู้เลย
12. ไม่คิดจะแต่งงานกับเรา ไม่มีการออมเงินเพื่อแต่งงานหรือสร้างครอบครัว ไม่เคยคุยกันเรื่องนี้
13. ผู้ชายที่คบกับคุณเพราะคุณรวย หวังเงินหรือผลประโยชน์จากคุณและครอบครัวคุณ
14. ผู้ชายที่ไม่เคารพพ่อแม่คุณ
15. พูดจาหยาบคายกับคนอื่น แต่พูดดีกับคุณ
16. ผู้ชายที่คอยบอกให้เราไปหาหมอเวลาที่เราป่วย แต่ไม่เคยพาเราไปหาหมอ
17. ผู้ชายที่ชอบพูดว่าไม่จำเป็นต้องทำดีในวันพิเศษหรอก วันไหนก็ทำได้ = ขนาดวันพิเศษมันยังไม่ทำ วันธรรมดาก็อย่าหวัง 555
แฟนใครเป็นแบบนี้ 5 ข้อขึ้นไป เตรียมตัวเผ่นเถอะ เลข 3 จะมาเยือนคุณแล้ว ชีวิตควรมีคนดูแลคุณได้ดีกว่านี้
ปล. เจ๊จ๋า เรามาอยู่บนคานมะคะ เค้าว่าอากาศข้างบนนั้นกะลังเย็นสบายเชียว...งิงิ
ฉันจะลงท้ายบล็อคนี้ว่าไงดีไม่ให้มันเศร้าและเชยอ่ะ รักและคิดถึงดีมะ
รักและคิดถึง
ภาวิตา...งิงิ 2007/9/4 เด็กวิทย์ติสท์แตกวันนี้รู้สึกแปลกๆ คนใกล้ชิดเป็นจิตพร้อมๆ กันอย่างมิได้นัดหมาย
....
....
....
อยากระบาย ไม่มีสี...แย่จัง 2007/9/3 เคยมะคะ อยู่เฉยๆ ก็โดนด่าเหตุเกิดเมื่อ 15.35 น. ขณะนั่งซิมมูเลตสายอากาศอยู่ ผลุบๆ โผล่ๆ เอ็มไปด้วย ก็มีน้องคนนึง อายุ 19 ขวบ ทักมา ก็เลยตอบกลับไปเป็นภาษาอังกฤษ แหะๆ เวลาซิมงานอ่ะค่ะ คอมมันจะเอ๋อๆ อ่านไทยพิมพ์ไทยไม่ได้ เน็ตก็หลุดบ่อยๆ อย่าถือสากันเลย...แต่ก็ถามดีๆ นะ ว่ามีอะไรให้ช่วยมั๊ย มีปัญหาอะไรรึเปล่า อ่านที่น้องเค้าพิมพ์มาไม่รู้เรื่องจริงๆ ก็บอกไปแล้วว่า I don't understand...Goodbye เอาไว้ค่อยคุยวันหลังนะประมาณนั้น น้องเค้าพิมพ์มาว่า love you...plz เอาละเว่ย อะไรกัน ใครล่ะเนี่ยะ อยู่ๆ มาบอกรักกันซะงั้น แม่เจ้า...เริ่มเครียด เลยยืนยันประโยคเดิม I don't understand...Goodbye ขืนคุยต่อนะได้มีการจอแต่งงานออนไลน์แน่ ถึงคราวนั้นแล้วจะปฏิเสธก็เกรงใจ สงสัยกวนตรีนเด็กมากไปหน่อย โดน fc_soto@hotmail.com http://sotosiza31.spaces.live.com ด่าเสียหมาเลยตรู 55+ พิมพ์ตัวอักษรภาษาอังกฤษชัดเจนเลยทีเดียว *-Mem-* Siz La SOge* SSZz says:kon thai pao wa จับความได้ว่า คนไทยป่าววะ แม่ง อะไรนักหนา พิมพ์ภาษาอังกฤษอยู่ได้ ห่าเอ๊ย อะไรหนักหนา คุยดีๆ ก็ไม่คุย ถามดีๆ ก็ไม่ตอบ ห่า โอ้ย...มันจี๊ดส์ ๆ อยากจะด่ากลับเป็นภาษาญี่ปุ่น แต่ขอเวลาเรียนก่อนนะจ๊ะ... ตอนนี้เอานี่ไปก่อน if (you==fc_soto@hotmail.com) return(FUCK); เกิดมาก็คงต้องเจออะไรแบบนี้กะชีวิตคนสวยอย่างนี้ซะมั่ง มีรสชาติดี แม้จะไม่ค่อยอร่อยก็เหอะ แอร๊ยยยยส์ เค้ามะไม่โกรธนะจ๊ะ โปรดอ่านซ้ำอีกครั้ง เค้ามะโกรธ โกรธแล้วไม่สวยไม่ดีไม่เอา ~ แต่ไม่ลืมจ้า หึๆๆ แค้นฝังหุ่นเลยทีเดียว ปล. ผิดเองลืมบอกน้องเค้าไปว่าคอมมันเอ๋อ..แต่มาคิดๆ ดูแล้ว พิมพ์บอกไปจะเข้าใจป่าวว๊า ขนาดเซย์กู๊ดบายไปยังตอบมาว่าไอเลิฟยูเนี่ยะ ...ก้าวเล็กๆ ที่น่ารักของหนูแหวน ผู้เตรียมตัวสอบกีตาร์น่ารักๆ ^^
Andantino (Op. 60 No.3) ของ M. Carcassi
Allegretto ของ F. Sor
Waltz ของ A. Cano
Allegrato Vivace ของ M. Guiliani
Lagrima ของ F. Terrega
การบ้านวันนี้มีการเปลี่ยนนิ้วในบางเพลง ฝึก pull off กะไล่โครมาติคสเกล...เวลาไล้ข้ามสายให้ใช้นิ้ว a ด้วยนะจ๊ะ จะได้ไวๆ
2007/9/1 นายเด่น ศรีจันทร์ต้องมาขอสารภาพผิดและยอมรับความจริงว่ารังเกียจและรำคาญคนที่พิการแล้วมาขอเงินอยู่เนืองๆ วันนี้ข่าวนายเด่น ศรีจันทร์เต็มพันทิปไปหมด คงอดกล่าวถึงเค้าหน่อยไม่ได้แล้วล่ะค่ะ
เคยเจอพี่เค้าครั้งนึงแถวซอยละลายทรัพย์ เสียงในใจก็บอกมาแต่แรกเลยว่า...เฟคว่ะแต่เฟคเนียน และนั่นก็คือเหตุที่ไม่เคยให้ตังค์เค้าเลยซักบาท จนเมื่อต้นปี พี่บีได้ส่งบทความที่เกี่ยวกับผู้ชายคนนี้มาให้ เรื่องเกี่ยวกับที่พี่เค้าเต็มใจหยิบยื่นเงินที่หามาซื้อดอกป๊อบปี้ในวันทหารผ่านศึก เออ...อ่านแล้วให้ได้อาย ไอ้เรามีเงินก็เยอะกว่า ทำงานทำการก็สบายกว่า อย่าว่าแต่ดอกป๊อบปี้เลย...ตังค์ซักบาทก็ไม่กระเด็นแน่ๆ อย่าได้หวัง ! มาถึงตอนนี้ ไม่ได้คิดเรื่องที่พี่เค้าพิการ เป็นใบ้ หูหนวก ตาบอด บ้าบอไรอีกแล้ว แต่ที่รู้สึกในใจ...เค้าเป็นคนใจดี และเรา...เป็นคนใจดำ และเรื่องราวนี้หลอนในใจจนทำให้เราเปลี่ยนนิสัยเล็กๆ น้อยๆ
ครั้งนึงมีลุงแก่ๆ เค้ามาขอค่ารถไฟไปหาลูกที่ฉะเชิงเทรา ประมาณ 7 บาทค่ะ เค้าบอกจะขายเสื้อยืดให้ตัวนึง เพิ่งซื้อมาใหม่ ถ้าเป็นแต่ก่อนเราคงเดินหนี ไม่สิ วิ่งเลยล่ะ ตอนแรกเราก็เดินหนีมาไกลเหมือนกัน แล้วตบกระเป๋ากางเกงดู เฮ่ย...เราก็มีตังค์นี่นา แค่นี้จะช่วยเขาไม่ได้เลยเหรอ 7 บาทเอง นึกถึงเรื่องพี่เด่นซื้อดอกป๊อบปี้ เลยวิ่งกลับไปเรียกลุง แล้วเอาเงินให้ไปเป็นเศษเหรียญเท่าที่มีอยู่ ลุงยื่นถุงเสื้อยืดให้ แอบน้ำตาไหลค่ะ ดัดจริตดีเหลือเกิน บอกให้ลุงเก็บเสื้อไว้ ลุงบอกจะเอาแค่ 7 บาท ลุงเค้านับเหรีญแล้วเอาที่เหลือใส่มือมาให้ เราก็ใส่มือลุงกลับ บอกว่าให้เอาไปซื้อน้ำซื้อขนมทานเถอะ ลุงเค้านั่งคุกเข่าจะกราบเลยล่ะ เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้เจอลูกมาสามปีแล้ว ไม่มีเงินติดตัวมาเยอะ เงินก็เอาไปซื้อเสื้อยืดให้หลาน นึกว่าเหลือพอจะไปต่อได้ แต่เงินดันหมดซะก่อน ไม่รู้จะทำยังไง เลยเอาเสื้อที่ซื้อให้หลานมาขาย เท่าไหร่ก็ได้ ขอค่ารถกลับไปหาลูกสาวก่อน...ถ้าไม่เจอแม่หนู ลุงก็ไม่รู้จะทำยังไง
เฮ้อ...การทำบุญ ได้ช่วยคนที่มีปัญหา ความทุกข์ ความยาก ก็คือการซื้อความสุขให้ตัวเอง และด้วยราคาแค่นี้เอง...ถูกจะตาย ผ่านมาเป็นปีแล้ว คิดถึงทีไรก็ยังอิ่มใจ ถึงแม้ต่อจากนั้นลุงจะเอาเงินไปซื้อเหล้า เล่นไพ่ ชนไก่...เราคงเลือกที่จะไม่รับรู้
กลับมาเรื่องพี่เด่น พี่เค้าเป็นอะไรซักอย่างที่มาจุดประกายความคิดเชิงบวกให้เรามากๆ ทำให้ชีวิตเราสดใส แต่มาวันนี้ข่าวที่ออกมาแล้วบอกว่าพี่เค้าโกหกเรื่องที่เป็นใบ้ เรื่องแม่เป็นเบาหวาน แม้แต่ความพิการของตัวก็เอง ...มันเฟค เฟคทั้งหมด ใจนึงอยากจะสมน้ำหน้าล่ะสิ อารมณ์แบบ กรูว่าแล้ว เห็นมั๊ย แม่งเฟคจริงๆ แต่คิดๆๆๆ และ คิดๆ แล้วไงล่ะ ช่างแมร่งประไร... พี่คนนี้ให้สิ่งดีๆ กับเราเยอะมากเลยล่ะ ไม่ว่ามันจะยังไง คนเรา ชีวิตเรา มันไม่ขาวไม่ดำสุดๆ หรอกนะ มันก็เทาๆ แบบนี้แหละ เราเองยังมีเรื่องเลวห่าเหวอะไรอีกเยอะแยะ ถ้าโดนหนังสือพิมพ์มาขุดคุ้ยคงต้องโดดตึกตายไปด้วยความละอายแน่ๆ แต่พี่เค้าเลือกที่จะยอมรับด้วยรอยยิ้มและน้ำตา แน่มากเลยคุณขา... เค้าก็เป็นคนธรรมดาเหมือนเราๆ ท่านๆ กันนี่ล่ะ ทำชั่วก็ละอายเงียบๆ ในใจ ก็ทำไงได้ จะใช้ชีวิตมันต้องมีปัจจัยนี่หว่า ก็ทำไปแบบหน้าชื่นอกตรม พูดไม่ได้ คายไม่ออก อันนี้เราคิดว่าเข้าใจและยอมรับได้นะ เราไม่เคยสนใจธรรมะของท่านพุทธทาสเลย แต่เห็นคนเค้ายกบทกลอน เขามีส่วนเลว"บ้าง" ช่าวหัวเขา...วันนี้แหละ ซึ้งในรสพระธรรม
ไม่ได้เรียกร้องให้เห็นใจพี่เค้า แค่อยากเขียนความรู้สึกว่าใจเราคิดยังไง โกรธไม่ลงหรอกค่ะ ถ้าว่างๆ ก็ลองคิดกันดูบ้างนะ...ดราม่าดีแท้ๆ
ปล. ไม่เคยเขียนอะไรยาวๆ อย่างนี้เลยแฮะ เด๋วจะโดนที่รักหาว่าแก่อีก -*- |
จดลงสเปซไว้แล้ว...ฮิฮิ เป็นอุธาหรณ์ บรู๊ววว ให้ตัวเอง
!|
|
