เหนื่อย เครียด เซ็ง มะรืนนี้จะมีสอบ แต่ไม่มีรมณ์

เลยประชดชีวิตด้วย...ด้วย...ด้วย

 

นั่งดูเทเลทับบี้ !!!

 

ตอนนี้พูดอะไรไม่ได้แล้วนอกจาก เอ๊ะโอ

 

ตัวอารั๊ย ก้นใหญ่ หูกาง แถมมีทีวีที่พุงอีก

 

ดูเรื่องนึง ดังนี้

 

เอ๊ะโอ วันนี้เราจะมาจับมือกัน อ้วนม่วงชวนอ้วนแดงจับมือ ซักพักอ้วนเหลืองกะอ้วนเขียวมาเห็น อยากจับมือมั่ง อ้วนเหลืองกะอ้วนเขียวก็เลยจับมือกัน สักพักก็อยากจับมือกันหมด สุดท้ายก็จับมือกันเป็นวงกลม

บรรยายมาหนึ่งบรรทัด แต่จริงๆ กว่าพวกอ้วนทั้งหลายจะจับมือกันเป็นวงกลมได้ ล่อไปสองนาทีกว่าๆ =..=" แล้วพระอาทิตย์เด็กยิ้มก็โผล่มาเซย์กู๊ดบาย จบตอน

 

เอิ่ม...คิดได้ไงอ่า

 

ไอเดียเอาไว้แอโรบิคท่าแนวๆ

 

 

ไอ้แอนนนนนเป็นวาระแห่งชาติไปซะแระ ฮาค่อด

 

ใครจะตั้งชื่อลูกวะ ไทยคู่ฟ้าเนี่ย ชื่อยังกะลิเก... โบว์ว่าไว้ในเว็บบอร์ด

 

เอิ๊กๆ

 

 

 

 

สั่ง Skin Food ปูเป้ไป เพิ่งได้ของเมื่อวาน เช้านี้ลองใช้มาร์กน้ำตาลดู โอ้วววว เทพมั่กๆ หน้าเนียนนุ่มเป็นมัชเมลโล่เลย ตบด้วยเอสเซนส์ผักกาดแตงกวา อาบน้ำกะเจลองุ่น เริ่ดที่ซู๊ดดดด

 

แม่มาอยู่ด้วยอาทิตย์นึง เอาหนังสือเข็นครกลงภูเขาของคุณหญิงจำนงศรีให้แม่อ่าน ชอบใจใหญ่ จะเอากลับบ้านไปอ่านต่อด้วย ดีใจจัง

 

ป๊ากะแม่ไฮเทคมาก กะลังสนใจ Google Chrome ตอนแรกคงเข้าใจกันว่าเป็น search engine เลยเปิดแลกเชอร์ว่าด้วย web browser กันพักนึง สุดท้ายก็โดนสั่งให้ไปหามาลงคอมให้ด้วย จะเล่น! เรื่องเลย์แมนเจ๊งก็เป็นประเด็นในบ้าน พอๆ การดู ASTV สนุกกันจังเนาะ

 

การบ้านเยอะจัด งานก็รัดตัวพอติ้วๆ ยังมีสอนพิเศษ สอบปลายภาค กะย้ายบ้านอีก ชีวิตเริ่มเคลื่อนเป็นวิถีบราวเนี่ยนอีกแระ (ไม่เป็นทิศทางแบบแมงสาปวิ่งหลบไฟในครัว) แต่ภายในวันนี้ทุกอย่างต้องเรียบร้อยสิน่า สู้เว่ย

สเปซเจอสแปมคอมเม้นต์มาสองสามครั้งแระ แต่ก่อนบ้าพลังผสมกะอารมณ์ว่างงานเลยมานั่งลบมันทีละคอมเม้นต์จนสะอาดหมดจด บ้าบอดีจริงๆ หลังๆ นี้ชักไม่ไหวแฮะ เยอะแยะเกินไป เอ๊า...ย้ายที่ ปิดสเปซดีก่า โฮะๆๆ

กร๊าสสสสสส ตื่นมาตอนเช้า เปิดทีวีดู เจอ Perhaps love ซะงั้น ทาเคชิหล่อได้อีก ได้อีก ได้อีกเยอะเล้ยยยยย

 

อันนี้ trailer คนละเรื่อง ยังงงๆ ว่ามันชื่ออะไรกันแน่ Accuracy of death หรือ Sweet rain แปะไว้เป็นความชอบส่วนตัวโดยตรง เรื่องนี้ชิของเค้าเล่นเป็นยมทูตที่หลงรักเสียงเพลง แปร๊ดดดด ยมทูตอย่างนี้ อยากตายซ้ำซ้อนวันละหลายหน (หลังจากดูสามก๊กแล้วอินกะบทแม่ม้าอยู่พักใหญ่ ฮี๊ฮี๊ๆๆๆ =..=")

 

 

เรียนภาษาญี่ปุ่นก็แล้ว ภาษาจีนก็แล้ว ยังขอชิแต่งงานไม่ได้เลยเลิกเรียนซะงั้น กร๊ากก เหตุผลฟังขึ้นที่สุดน่ะ

ประเด็นสนทนาบนโต๊ะอาหารค่ำวันนี้ว่าด้วยเรื่องหักมุม ภาษาอังกฤษเรียกว่า Turn around

ได้ยินป๊าพูดชื่อ Guy De Maupassant (กีเดอโมปัสซัง) พอป๊าบอกว่าเป็๋นนักเขียนเรื่องสั้นชาวฝรั่งเศส ที่แต่ละเรื่องของพี่ท่านหักมุมทั้งนั้น

 

นึกออกเลยถึงเรื่อง สร้อยคอที่หายไป เคยอ่านเมื่อตอนเด็กๆ =..="

แต่เรื่องที่ป๊าเล่าบนโต๊ะอ่าหาร มันส์กว่ามาก

 

เรื่องมีอยู่ว่าผู้ชายคนนึงรักผู้หญิงคนนึงม๊ากมาก อยากจะแต่งงานด้วย แต่โดนพ่อตัวเองคัดค้านอย่างหนัก คงไม่ต้องเดามาก ตามพล็อตแล้ว พ่อก็บอกชายหนุ่มว่า แกน่ะแต่งไม่ได้หรอก เพราะนั่นน่ะมันน้องสาวแท้ๆ ของเอ็ง แม่ของผู้หญิงคนนั้งเป็นกิ๊กพ่อ ชายหนุ่มทั้งเศร้าและเซ็งที่หลงรักน้องสาวคนละแม่ รักเหลือเกินแต่ทำอะไรไม่ได้ อยากตายไปซะพ้นๆ จนฝ่ายแม่ชายหนุ่มนึกสงสัย มาถามว่าเกิดอะไรขึ้น ชายหนุ่มก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้แม่ฟัง แม่ก็กระซิบกระซาบบอกลูกชายไปว่า อยากแต่งก็ไปแต่งเหอะ เอ็งน่ะไม่ใช่ลูกพ่อหรอก !!!

 

โมปัสซังนี่ร้ายจริงๆ เอิ๊กๆ

 

พยายามปรับชีวิตให้เข้าสู่สมดุลอยู่เนืองๆ เพราะเจอความเปลี่ยนแปลงค่อยข้างบ่อย อีกใจก็ดันไม่ค่อยชอบอยู่นิ่งๆ ทำตัวเสถียรได้ไม่นานก็เบื่อซะอีก

 

ตอนนี้ได้งานเป็นสาวออฟฟิศกะเค้าซะที ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย มันส์ซะไม่มี เหนื่อยๆ อย่างงี้แหละ กระหายใคร่อยากมานานแระ สามวันที่ผ่านมาหัวถึงหมอนหลับเป็นตายได้สาระมาก ชอบจริงๆ ยังกะจะมียาแวเลี่ยมชั้นดีอยู่ในมือ

 

การบ้านที่ดองไว้กะลังเค็มได้ที่ คืนนี้ทำโต้รุ่งแน่ วะฮ่าฮ่า สะใจว้อยยยย

 

ไม่แน่ใจว่าเสาร์อาทิตย์ยังรับงานสอนเลขเด็กๆ อยู่รึเปล่า ถ้าไม่เหนื่อยตายไปซะก่อนก็ยังอยากหาค่าขนมเพิ่มได้อีกงิ